اسماعیل شریعتی، فعال صنفی حوزه پرستاری در یادداشتی اختصاصی به سلامت نوز نوشت: حقیقت این است که در روزهای سخت پرستاری، زمانی که پرستاران با مشکلات معیشتی، فشار کاری، کمبود نیرو و چالشهای متعدد روبهرو هستند، مدیران پرستاری دانشگاههای علوم پزشکی و مترونهای مراکز درمانی باید بیش از هر زمان دیگری تکیهگاه پرستاران باشند و برای کاهش مشکلات و حمایت از این قشر تلاش کنند؛ نه اینکه با برخوردهای قهری، نامناسب و دلسردکننده، به عامل فشار مضاعف بر پرستاران تبدیل شوند.
این روزها تماسهای زیادی از سوی پرستاران با بنده گرفته میشود و بسیاری از آنان نسبت به نحوه برخورد برخی مدیران پرستاری و مترونها گلایهمند هستند. پرستارانی که در سختترین شرایط در حال خدمترسانی هستند، انتظار دارند حداقل با احترام، همراهی و درک شرایط آنان مواجه شوند.
پرستاری با بنده تماس گرفته و عنوان کرده است که در یکی از بیمارستانها ، بهصورت مداوم او را تهدید به جابهجایی بخش و کاهش نمره تعرفهگذاری میکنند. پرستار دیگری اعلام کرده است که به دلیل انتقاد از عملکرد یک مدیر پرستاری دانشگاهی، تمدید طرح او انجام نمیشود و احساس میکند به دلیل بیان نقد، تحت فشار قرار گرفته است.
مدیریت مبتنی بر فشار به جای گفتوگو، در شرایط بحرانی امروز نهتنها کمکی به حل مشکلات نمیکند، بلکه باعث افزایش نارضایتی، کاهش انگیزه و آسیب به سرمایه انسانی نظام سلامت میشود.
در شرایط خاص کشور، باید تلاش کنیم آرامش روانی پرستاران حفظ شود. اگر به هر دلیلی امکان تأمین حقوق و مطالبات واقعی پرستاران وجود ندارد، حداقل نباید با رفتارهای نامناسب، نیش و کنایه و برخوردهای مغرضانه، فشار بیشتری بر آنان وارد شود.
مدیریت در حوزه پرستاری باید بر پایه گفتوگو، اعتمادسازی، شنیدن صدای پرستاران و همراهی با آنان باشد؛ زیرا حفظ انگیزه پرستار، به معنای حفظ کیفیت خدمات سلامت کشور است.
متأسفانه نظارت صحیح و کافی بر عملکرد برخی مدیران پرستاری وجود ندارد و این موضوع میتواند عاملی برای ایجاد نارضایتی و کاهش اعتماد در میان پرستاران باشد.
امیدواریم وزیر محترم بهداشت هرچه سریعتر تکلیف معاونت پرستاری وزارت بهداشت را مشخص کند …
