به گزارش سلامت نیوز به نقل از پیام ما، خیابانهای «ایرانشهر» و «سنایی» در هفتههای اخیر از یک معبر شهری به صحنهای برای مناقشه بر سر نحوه استفاده از فضای عمومی تبدیل شدهاند؛ مدتی پیش چند کافه به بهانههای صنفی پلمب شدند و حالا بنرهایی در خیابان «ایرانشهر» نصب شده و از برخورد با دستفروشان به بهانه ساماندهی معابر شهری خبر میدهد. در سوی دیگر، از نگاه برخی شهرسازان، همین خیابانها توانستهاند در ساعات شب، حیات و سرزندگی را به بخشی از مرکز تهران بازگردانند که سالها از فضاهای کمتحرک و کممخاطب شهری بوده است. مسئله مدیریت شهری اساساً با این فضاها چیست؟ اگر مسئله دستفروشی است، چگونه میتوان تضاد احتمالی میان آنها با شهروندان یا صاحبان کسبوکارها را از بین برد؟ «مریم کهنسال نودهی»، پژوهشگر مطالعات شهری و فرهنگی، به این پرسشها پاسخ داده است.
در چند هفته اخیر، دو خیابان «سنایی» و «ایرانشهر» در تهران به محل مجادله میان نهاد شهری و شهروندان تبدیل شدهاند. در دو هفته گذشته، به بهانههایی چون تخلفات صنفی، چند کافه بهصورت موقت در این دو خیابان پلمب شدند و حالا بنری در خیابان «ایرانشهر» نصب شده که نشان از قصد شهرداری برای جمعآوری دستفروشان دارد. علت آن هم ساماندهی معابر شهری و مقابله با سد معبر عنوان شده است. همزمانی این دو اتفاق و، در سوی دیگر، تبدیلشدن این دو خیابان به پاتوقی برای جوانان و نوجوانان، این پرسش را به ذهن متبادر میکند که اساساً چرا متولی امر شهری در روزهای اخیر روی این دو خیابان تمرکز کرده است؟ به نظر شما مقصود احتمالی شهرداری در این خصوص چیست؟
هر پدیدهای که بازنمایی آن در سطح شهر شروع به عمومیشدن و فراتررفتن از مقیاس کوچک و محدود میکند، بهطور طبیعی واکنشها به آن، در حقیقت به کنش اتفاقافتاده در آن فضای عمومی، زیاد میشود. محدوده «ایرانشهر» و خیابان «سنایی» و بخشی از خیابان «کریمخان» هم مشمول همین موضوع شدهاند؛ یعنی جریانی در فضای عمومی این خیابانها رخ داده و در طول زمان، انباشتی از این جریان اتفاق افتاده است. حالا این جریان کموبیش به یک موقعیت باثبات رسیده و توانسته است، علاوه بر آن محدوده محلی، در مقیاسهای بالاتر، یعنی منطقهای، شهری و حتی در رسانهها، بازنمایی داشته باشد. بهطور طبیعی، از جانب همه دخیلان …