اسماعیل شریعتی فعال صنفی حوزه پرستاری در یادداشتی به سلامت نیوز نوشت: امروز در نظام سلامت با واقعیتی مواجه هستیم که شاید کمتر به ابعاد آن توجه شده است؛ واقعیتی به نام اضافهکاری اجباری پرستاران. بسیاری از پرستاران تمایلی به حضور طولانیتر در محیط کار ندارند، چراکه ماهیت این حرفه بهتنهایی سرشار از فشار، مسئولیت و فرسودگی است؛ اما وقتی درآمد یک پرستار پاسخگوی هزینههای اولیه زندگی نیست، چارهای جز پذیرش اضافهکاری برای بسیاری از آنها باقی نمیماند.
پرستاری از حساسترین مشاغل کشور است؛ حرفهای که در سختترین لحظات زندگی بیماران، از مراقبتهای ساده تا شرایط بحرانی و اورژانسی، در کنار مردم حضور دارد. بدون اغراق میتوان گفت بخش بزرگی از بار نظام سلامت بر دوش پرستاران است، اما متأسفانه سطح حقوق و مزایای این قشر با سختی کار، مسئولیتهای حرفهای و فشارهای جسمی و روانی آنها تناسب کافی ندارد.
امروز بسیاری از پرستاران برای تأمین نیازهای معمول زندگی، نه برای رفاه بیشتر، بلکه برای جبران فاصله میان درآمد و هزینهها مجبور به اضافهکاری هستند. در واقع اضافهکاری برای بخشی از جامعه پرستاری دیگر یک انتخاب نیست؛ بلکه به یک ضرورت معیشتی تبدیل شده است. شرایطی که باعث میشود پرستار از زمان استراحت، زندگی خانوادگی و سلامت خود هزینه کند تا بتواند چرخ زندگی را بچرخاند.
از طرف دیگر، تورم و افزایش مداوم هزینههای زندگی در سالهای اخیر باعث شده قدرت خرید کارکنان نظام سلامت کاهش پیدا کند و نظام حقوق و دستمزد نتواند همگام با شرایط اقتصادی حرکت کند. نتیجه این وضعیت، فشار مضاعف بر گروههایی است …
