
این جیغهای بیصدا، فریاد اعتراض موجودات بیگناهی است که در گهوارههای آلوده، به جای شیر مادر، با سم و مرگ دست و پنجه نرم میکنند. ما با یک جنایت در حق نسل آینده روبرو هستیم؛ وضعیتی که در آن، اعتیاد از مرزهای بزرگسالان عبور کرده و به اولین نفس زندگی رسید
به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا، این یک گزارش معمولی نیست؛ این مرثیهای است برای نسلی که پیش از دمیدن اولین نفس، در چنبره سم مواد مخدر گرفتار شده است. حکایت نوزادانی که چشم به جهان میگشایند، حکایت معصومیتهای قربانی شده است؛ نوزادانی که نه از سر گرسنگی که از شدت درد خماری و ترک اعتیاد در اتاقهای زایمان فریاد میکشند.
ما با یک بحران اخلاقی و اجتماعی روبرو هستیم؛ جایی که اعتیاد از لایههای زیرین جامعه به رحم مادران و گهوارههای کودکان نفوذ کرده و خانواده را که باید امنترین مأمن باشد، به مسلخ هویت نسل آینده تبدیل کرده است.
این جیغهای بیصدا، فریاد اعتراض موجودات بیگناهی است که در گهوارههای آلوده، به جای شیر مادر، با سم و مرگ دست و پنجه نرم میکنند. ما با یک جنایت در حق نسل آینده روبرو هستیم؛ وضعیتی که در آن، اعتیاد از مرزهای بزرگسالان عبور کرده و به اولین نفس زندگی رسیده است.
معمولاً تصویر اعتیاد با سایههای سیاه در کوچههای تاریک و چهرههای فرسوده بزرگسالان ترسیم میشود، اما حقیقت هولناکتر است؛ میدان جنگ مواد مخدر اکنون به قلب بیگناهترین بخش جامعه، یعنی رحم مادر و گهوارههای نوزادان، نفوذ کرده است. پدیده تولد با مهر اعتیاد نشان میدهد که چگونه مواد مخدر، با عبور از جفت، در همان لحظات اولیه اتصال جنین به مادر، در رگهای نوزاد رسوخ میکند.
این فاجعه زمانی به اوج خود میرسد که زنجیره حیات، یعنی جریان طبیعی شیر مادر، با سم جایگزین میشود. این نوزادان، قربانیان بیصدای لذتهای زودگذر والدین هستند؛ کسانی که اولین درس زندگیشان، نبرد با دردهای جسمانی ناشی از وابستگی شدید به مواد است. آنها به جای تجربه آرامش اولین آغوش، در اتاقهای بهزیستی با جیغهایی دردناک از شدت وابستگی فیزیولوژیک به مواد، چشم میگشایند.
جامعه امروز با نوعی بحران خاموش روبروست؛ بحرانی که دیگر نه تنها مرزهای بزرگسالان را درنوردیده که با سرعتی هولناک، …
