به گزارش روزپلاس، بحث حذف ارز ترجیحی در حوزه دارو بار دیگر به یکی از چالشهای جدی نظام سلامت تبدیل شده است؛ موافقان بازگشت یا تداوم این سیاست، افزایش قیمت و کمبود برخی اقلام دارویی را به کاهش یا حذف ارز ترجیحی مرتبط میدانند و معتقدند ادامه این روند میتواند دسترسی بیماران به دارو را دشوارتر کند. با این حال، آیا تمام مشکلات بازار دارو را باید به سیاست ارزی نسبت داد؟ یا بخش مهمی از این چالشها ریشه در ضعف مدیریت منابع، ناکارآمدی زنجیره تأمین و نحوه تخصیص ارز دارد؟
از سوی دیگر، منتقدان ارز ترجیحی معتقدند تداوم تخصیص ارز ارزان به نام دارو، لزوماً به معنای رسیدن منفعت آن به بیمار نیست و حتی میتواند زمینه شکلگیری رانت و سوءاستفاده از منابع عمومی را فراهم کند.
به اعتقاد این گروه، مساله اصلی نه صرفاً قیمت ارز، بلکه نحوه مدیریت زنجیره دارو از زمان تامین مواد اولیه تا واردات، تولید و توزیع است.
دارو گرفتار دوگانه ارز ترجیحی و ضعف مدیریت شده است / نباید مطالبه واقعی صنعت دارو برای تأمین منابع با منافع گروههایی که از رانت ارزی منتفع میشوند، یکسان تلقی شود
مهرداد مبشر، کارشناس اقتصاد سلامت در اینباره به روزپلاس میگوید: حذف ارز ترجیحی را نباید بهتنهایی عامل کمبود دارو دانست بلکه با مدیریت دقیق منابع، شفافیت در تخصیص ارز، نظارت بر شبکه توزیع و حمایت هدفمند از تولیدکنندگان، میتوان بخش قابل توجهی از کمبودهای دارویی را حتی بدون تکیه بر ارز ترجیحی مدیریت کرد.
او هشدار میدهد: مطالبه واقعی صنعت دارو برای تأمین منابع با منافع گروههایی که از رانت ارزی منتفع میشوند، قطعا یکسان نیست. البته نمیتوان منکر تأثیر سیاستهای ارزی بر بازار دارو شد، اما اینکه تمام مشکلات و کمبودهای دارویی را به حذف ارز ترجیحی نسبت دهیم، تحلیل کاملی نیست.
این کارشناس اقتصاد سلامت تاکید میکند: زنجیره تأمین دارو مجموعهای از عوامل مختلف است؛ از تأمین مواد اولیه و تخصیص منابع گرفته تا تولید، واردات، توزیع و نظارت. بنابراین باید مساله را در کل این زنجیره بررسی کرد.
پشت ادعای کمبود دارو، مساله مدیریت و رانت ارزی هم مطرح است / باید میان مطالبه واقعی صنعت دارو و مطالبه برای دسترسی …
