ورود هوش مصنوعي به سازمان ها يك سوال اساسي ايجاد كرده است؛ كدام تصميم ها را مي توان به ماشين سپرد و كدام تصميم ها همچنان نيازمند قضاوت انساني هستند؟ اين پرسش در پنل «اخلاق و عامليت هوش مصنوعي در سازمان ها» با حضور متخصصاني از حوزه فيزيك، استراتژي نوآوري و علوم شناختي بررسي شد. به گزارش پيوست، پنل «اخلاق و عامليت هوش مصنوعي در سازمان ها» كه در كارخانه نوآوري آزادي، مركز نوآوري پلنت برگزار شد، از سه زاويه علمي، سازماني و شناختي درباره اين پرسش صحبت كردند كه در مواجهه با هوش مصنوعي چه تصميم هايي بايد به ماشين سپرده شود و چه تصميم هايي همچنان نيازمند قضاوت انساني است. شاهين روحاني، استاد تمام فيزيك دانشگاه صنعتي شريف و برنده جايزه خوارزمي، در اين نشست با اشاره به برداشت هاي اغراق آميز درباره توانايي هاي هوش مصنوعي گفت: بخشي از توانايي اين فناوري در حوزه تخيل و تصور بيش از اندازه بزرگ شده است. او تاكيد كرد كه هوش مصنوعي نمي تواند چيزي را تصور كند كه بشر پيش از آن انجام نداده باشد و از اين منظر نمي توان انتظار داشت كه اين فناوري به معناي واقعي دست به كشف بزند. روحاني توضيح داد: هوش مصنوعي بر اساس داده ها، آموزش ها و تجربه هاي موجود كار مي كند و نمي تواند از چارچوب چيزهايي كه تاكنون به آن ارايه شده، به سادگي عبور كند. به گفته او، تفاوت اصلي هوش مصنوعي در اين نيست كه مانند انسان يك ايده كاملا جديد خلق كند، بلكه در اين است كه انجام بسياري از كارها را امكان پذير يا سريع تر مي كند. او با اشاره به تجربه استفاده از هوش مصنوعي در فعاليت هاي علمي و روزمره خود گفت: زماني كه از اين ابزار براي آماده سازي محتوا يا انجام برخي كارها استفاده مي كند، بخش زيادي از توان آن مربوط به سرعت بخشيدن به فرآيندهايي است كه پيش تر توسط انسان انجام مي شدند. روحاني تاكيد كرد كه نبايد توانايي هوش مصنوعي در ايجاد خروجي هاي سريع و قابل قبول را با فرآيند كشف و خلاقيت انساني يكسان دانست.
عامليت هوش مصنوعي؛ تفاوت اصلي با فناوري هاي گذشته
در بخش ديگري از نشست، روحاني درباره تفاوت هوش مصنوعي با فناوري هاي پيشين گفت: يكي از ويژگي هايي كه اين فناوري را از ابزارهاي گذشته جدا مي كند، مفهوم «عامليت» است.
او توضيح داد: بسياري …
