احمد مرادي، نماينده مردم بندرعباس در مجلس شوراي اسلامي در گفتوگو با ايسنا در پاسخ به اين پرسش كه موضع مجلس درباره افزايش قيمت يا تغيير سهميههاي بنزين چيست ،گفت: نظر ما نمايندگان بر اين است كه در مقطع فعلي هيچ افزايشي در قيمت بنزين صورت نگيرد، چراكه واقعاً تابآوري مردم در برابر گرانيها و گرانيهايي كه به دنبال افزايش قيمت بنزين پيش خواهد آمد، محدود است. تجربه سالهاي گذشته ثابت كرده كه نميتوان هيچ كنترلي در اين زمينه داشت.
وي در ادامه با تأكيد بر ضرورت توجه به اصلاح الگوي مصرف سوخت اظهار كرد: تأكيد ما نمايندگان، به ويژه اعضاي كميسيون انرژي اين است كه دولت به سمت گسترش حملونقل عمومي برود، خودروهاي بيكيفيت را از چرخه خارج كند و توليدكنندگان خودرو را موظف كند خودرويي توليد كنند كه مصرف بنزين كمتري داشته باشد.
اينكه ما همه اين موارد را رها كنيم و بعد به مردم بگوييم شما صرفهجويي كنيد و مثلاً مصرف نكنيد، واقعاً شدني نيست؛ بهخصوص در استانهاي گرمسير كه در اين فصل هوا حتماً نياز به استفاده از كولر دارند و استفاده از كولر نيز افزايش مصرف بنزين را به همراه دارد.
اين عضو كميسيون انرژي مجلس با بيان اينكه مردم در زمينه مديريت مصرف همراهي خوبي دارند، تصريح كرد: مردم واقعاً همراهي بسيار خوبي دارند و من بارها و در جاهاي مختلف اين موضوع را ديدهام.
سطح فرهنگ مردم نيز بسيار بالاست، اما دولتها هيچوقت نيامدهاند خودشان را موظف كنند كه تعهداتي را كه دادهاند، بر اساس همان تعهدات زيرساختها را آماده كنند و مسائل و مشكلات را كاهش دهند. بايد زيرساختها فراهم شود تا بتوانيم بر اساس آن، بهينهسازي مصرف سوخت را شاهد باشيم.
مرادي درباره مقايسه قيمت سوخت در ايران با ساير كشورها نيز گفت: وقتي قيمت سوخت در ايران را با كشورهاي ديگر مقايسه ميكنند و ميگويند در فلان كشور سوخت مثلاً يك دلار است، درآمد مردم آن كشور را هم بايد در نظر بگيريم. درآمد آنها بالاست، خودروهاي باكيفيت دارند و حملونقل عمومي آنها نيز بهموقع و مناسب است و همه اين امكانات را در اختيار دارند؛ بنابراين افزايش قيمت سوخت براي مردم آنها تأثير چنداني ندارد.
وي در ادامه تاكيد كرد: ما الان متأسفانه چنين شرايطي در كشور نداريم و به همين لحاظ، افزايش قيمت بنزين كار درستي نيست.
اين نماينده مجلس درباره تصميم براي اجراي آزمايشي طرح جديد بنزيني در استان كرمان گفت: كاري كه در كرمان انجام شد، واقعاً به نظر من يك كار بيتدبيري بود و نشان داد كه اين طرح حتي به عنوان پايلوت هم نميتواند در سطح ملي و كشوري پاسخگو باشد.
