مرتضي دلخوش
پروسه تورمي كه طي سالهاي گذشته با آن درگير بودهايم، يك تورم فزاينده بوده كه از دوران جنگ اقتصادي و روي كار آمدن دولت ترامپ، شدت يافته است.
كاهش توليد و عرضه محصولات، از مولفههاي اصلي اين فرآيند است و چنانچه اين روند تداوم يابد، نبايد انتظار كاهش تورم ملموسي را داشت؛ بهطوري كه در افق بلندمدت، حتي با نوسانات كاهشي ۲ تا ۵ درصدي، روند كلي همچنان افزايشي باقي خواهد ماند.
نكته قابل توجه اين است كه با وجود تورم بالاي ۵۰ درصد، اقتصاد ايران هنوز وارد فاز ابرتورم نشده است.
در تجارب جهاني همچون زيمبابوه، تركيه و آلمانِ پس از جنگ جهاني دوم، اقتصادها پس از يك دوره تورم بالاي ۵۰ درصد، به سرعت وارد ابرتورمهاي بالاي ۱۰۰۰ درصد شدند. خوشبختانه اقتصاد ايران تاكنون از اين ورطه فاصله گرفته كه نشاندهنده مديريت نسبي دولت در اين حوزه است و اين موضوع ميتواند به عنوان يك «كيسِاستادي» (موردپژوهي) قابل بررسي باشد.
تلاش براي كاهش تنشها، ضرب انتظارات تورمي را ميگيرد. …
