ظرفيت خالي سيانجي ميتواند روزانه دستكم ۶ ميليون ليتر از كسري بنزين كشور را جبران كند.
به گزارش مهر، افزايش مصرف بنزين در سالهاي اخير و فاصله گرفتن تقاضا از ظرفيت توليد داخلي، بار ديگر ضرورت استفاده از ظرفيتهاي جايگزين در سبد سوخت كشور را برجسته كرده است. يكي از مهمترين اين ظرفيتها، شبكه گسترده عرضه سيانجي و ناوگان چندميليوني خودروهاي دوگانهسوز است؛ ظرفيتي كه بهرغم سرمايهگذاريهاي انجامشده در سالهاي گذشته، امروز بخش قابل توجهي از آن بلااستفاده مانده و ميتواند در كوتاهمدت بخشي از ناترازي بنزين را كاهش دهد.
بررسي وضعيت فعلي صنعت سيانجي نشان ميدهد ظرفيت فعال جايگاهي كشور حدود ۴۰ ميليون مترمكعب در روز است، اما ميزان مصرف واقعي به حدود ۱۵ تا ۱۶ ميليون مترمكعب رسيده است. به عبارت ديگر، نزديك به ۷۰ تا ۷۵ درصد ظرفيت ايجادشده در اين بخش خالي مانده؛ در حالي كه همين ظرفيت ميتواند بدون نياز به سرمايهگذاري سنگين جديد، در خدمت مديريت مصرف بنزين قرار گيرد.
در سالهاي گذشته توسعه سيانجي به عنوان يكي از راهكارهاي اصلي كاهش وابستگي حملونقل به بنزين دنبال شد و ميليونها خودرو به سامانه دوگانهسوز مجهز شدند. اكنون حدود ۴.۵ ميليون خودروي سيانجيسوز در كشور وجود دارد، اما بخشي از اين ناوگان عملاً از سوخت گاز استفاده نميكند. آمارها نشان ميدهد مصرف سيانجي كه در سال ۱۴۰۱ حدود ۲۲ ميليون مترمكعب در روز بود، اكنون به حدود ۱۶ ميليون مترمكعب كاهش يافته است؛ افتي كه نشان ميدهد بين ۷۰۰ هزار تا يك ميليون خودرو از مدار مصرف سيانجي خارج شدهاند يا سهم استفاده آنها از اين سوخت بهشدت كاهش يافته است.
يكي از دلايل اصلي كاهش اقبال به سيانجي، پايين بودن قيمت بنزين نسبت به هزينهها و دردسرهاي استفاده از گاز عنوان ميشود. تا زماني كه اختلاف قيمت، صرفه اقتصادي محسوسي براي مصرفكننده ايجاد نكند، انگيزه بازگشت خودروهاي دوگانهسوز به جايگاههاي سيانجي كاهش مييابد. در كنار اين موضوع، مسائلي مانند ريجكت شدن مخازن، هزينه بازبيني و تعويض مخزن، كمبود مشوقهاي پايدار و نگراني برخي رانندگان نسبت به زمان سوختگيري نيز در كاهش تقاضا نقش داشته است.
مزيت مهم سيانجي در شرايط فعلي اين است كه برخلاف برخي راهكارهاي بلندمدت مانند ساخت پالايشگاه يا نوسازي …
