در روزگاري كه ناترازي انرژي از يك «چالش فني» به يك «ابرچالش اقتصادي» تغيير ماهيت داده است، هر كيلوواتساعت برق در ويترين يك واحد صنفي، وزني برابر با استمرار چرخش چرخهاي توليد در صنايع سنگين پيدا كرده است. خبرهاي رسيده از راهروهاي سياستگذاري انرژي حكايت از آن دارد كه اينبار، قرعه مديريت مصرف به نام «جامعه اصناف و بازاريان» افتاده است؛ بخشي كه اگرچه در نگاه اول تنها ۷ درصد از كل مصرف برق كشور را به خود اختصاص داده، اما به دليل تمركز در ساعات پيك و پتانسيل بالاي اصلاح الگوي مصرف ميتواند كليد طلايي عبور از بحران خاموشيها باشد.
در تحليلهاي رايج انرژي، شايد رقم ۷ درصد چندان وسوسهانگيز به نظر نرسد، اما از منظر «مديريت سمت تقاضا -side» اين عدد يك اهرم استراتژيك است. بخش اصناف برخلاف صنايع بزرگ كه فرآيندهاي توليدي صلب و غيرقابل انعطاف دارند، داراي «انعطافپذيري مصرف» بالايي است. …
