به گزارش خبرگزاری رویترز از واشینگتن/هوستون، برداشت نفت خام از ذخیرهسازیهای راهبردی آمریکا در پنج سال اخیر، آرامکردن بازارهای آشفته نفت را برای این کشور، ۶ ماه پس از آغاز جنگ علیه ایران، دشوارتر کرده است.
در پی بحرانهای نفتی دهه ۱۹۷۰، واشینگتن ذخیرهسازیهای راهبردی نفت خام را در مجموعهای متشکل از ۶۰ مخزن نمکی زیرزمینی در امتداد سواحل تگزاس و لوئیزیانا آغاز کرد. پس از سالها آزادسازی نفت در دوران ریاست جمهوری جو بایدن و دونالد ترامپ، حجم این ذخیرهسازیها به ۲۸۹ میلیون و ۷۰۰ هزار بشکه رسیده که پایینترین سطح از سال ۱۹۸۲ تاکنون است.
چنانچه ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، آخرین محموله ۳۹ میلیون بشکهای توافقشده با آژانس بینالمللی انرژی را برداشت کند، سطح ذخیرهسازیها به حدود ۲۴۳ میلیون بشکه کاهش خواهد یافت. پس از آغاز جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران در ۲۸ فوریه (نهم اسفند ۱۴۰۴)، بیش از ۳۰ کشور عضو آژانس بینالمللی انرژی در ماه مارس توافق کردند که ۴۰۰ میلیون بشکه نفت از ذخیرهسازیهای راهبردی برداشت کنند که سهم آمریکا در این توافق ۱۷۲ میلیون بشکه تعیین شد.
نفت موجود در مخازن زیرزمینی روی آب شناور است و با برداشت بیشتر نفت از این مخازن، سطح آب افزایش مییابد و به دیوارههای مخازن، لولهها و پمپهای مورد استفاده برای استخراج نفت خام آسیب میرساند.
یک منبع در وزارت انرژی آمریکا گفت که حداقل سطح عملیاتی از این مخازن ۷۰ میلیون بشکه است.
سیدارت میسرا، استاد مهندسی نفت در دانشگاه ایانام تگزاس، تاکید کرد: هدف اصلی از این ذخیرهسازیها، تأمین سریع عرضه به بازار در مواقع بحرانی است. اما برداشت بیشتر از ۲۵۰ میلیون بشکه، زیرساختها را به محدوده خطرناکی سوق میدهد.
دولت ترامپ ۱۷۲ میلیون بشکه نفت از ذخیرهسازیهای راهبردی را در قالب وام به شرکتهای متقاضی ارائه کرد که این شرکتها باید مقدار نفت برداشتشده را به علاوه ۴۰ میلیون بشکه بهعنوان بهره به دولت بازگردانند که این مقدار بهطور تقریبی معادل دو روز نفت مصرفی ایالات متحده است. بازگشت نفت برداشتشده تا اواخر سال جاری میلادی آغاز نمیشود و مقدار برداشتشده از ذخیرهسازیها هم تا اواخر سال ۲۰۲۸ تکمیل نخواهد شد. …
