به گزارش جام جم آنلاین؛ بررسی دادههای اقلیمی و ساختار شهری اروپا نشان میدهد که این قاره برای آبوهوای جدید خود طراحی نشده است. شهرها، خانهها و نظامهای مدیریت بحران اروپا عمدتاً برای اقلیمی ساخته شدهاند که دیگر وجود ندارد؛ اقلیمی با تابستانهای ملایمتر، دورههای کوتاهتر گرما و خطر کمتر برای سلامت عمومی. اروپا با سرعتی دو برابر میانگین جهانی گرم میشود اروپا سریعترین قاره جهان از نظر روند گرمایش است. بر اساس گزارشهای جدید اقلیمی، دمای اروپا اکنون حدود ۲.۵ درجه سانتیگراد نسبت به دوران پیش از انقلاب صنعتی افزایش یافته است؛ در حالی که میانگین جهانی این افزایش حدود ۱.۴ درجه سانتیگراد است. این افزایش دما فقط به معنای گرمتر شدن چند روز تابستانی نیست. در بسیاری از نقاط اروپا، دورههای گرما طولانیتر شدهاند، شبها کمتر خنک میشوند و بدن انسان فرصت کمتری برای بازیابی پیدا میکند. همین مسئله، خطر گرمازدگی و مرگومیر ناشی از گرما را افزایش میدهد. دو عامل کلیدی در این جهش دمایی نقش دارند: نزدیکی به قطب شمال؛ قطب شمال حدود سه برابر سریعتر از میانگین جهانی در حال گرم شدن است. با ذوب شدن یخهایی که پیشتر بخش قابلتوجهی از نور خورشید را منعکس میکردند، سطح بیشتری از زمین و آب انرژی خورشیدی را جذب میکند. این پدیده که با عنوان بازخورد آلبدو شناخته میشود، به تقویت روند گرمایش در مناطق شمالی کمک میکند. نزدیکی جغرافیایی اروپا به قطب شمال باعث میشود تغییرات اقلیمی در این منطقه با سرعت بیشتری احساس شود. پارادوکس هوای پاک؛ موفقیت اروپا در کاهش آلودگی هوا، بهطور ناخواسته، یکی از عوامل مؤثر بر افزایش تابش خورشیدی در این قاره بوده است. کاهش ذرات معلق یا آئروسلها در جو، اگرچه از نظر سلامت عمومی اتفاقی مثبت به شمار میرود، اما موجب کاهش بخشی از پوشش ابری و افزایش تابش مستقیم نور خورشید بر سطح زمین میشود. به بیان دیگر، هوای پاکتر در اروپا در کنار مزایای فراوان خود، به معنای آن است که انرژی خورشیدی بیشتری به سطح زمین میرسد. این وضعیت، در دورههای موج گرما، میتواند دمای شهرها و مناطق مسکونی را بیش از گذشته افزایش دهد. معماری اروپا؛ تلهای سنگی برای گرما بافت تاریخی و هندسه شهری در اروپا، یکی از موانع اصلی در برابر خنکسازی طبیعی شهرهاست. بسیاری از شهرهای …
