دلیل آن نیز استدلالهای بیان شده در طرح این انتقادهاست؛ برای مثال چگونه ممکن است که پخش سخنان قائد شهید در تعارض با وفاق ملی و اتحاد مقدس ملت ایران باشد و حال آنکه ولایت یکی از ارکان این اتحاد است. بهکارگیری عبارات کلی نظیر طرد نکردن صاحبان سلیقههای مختلف و ناموفق بودن در جنگ شناختی نیز مؤید میلی بودن انتقادات از رسانه ملی است. چنین انتقاداتی در یک خطای شناختی مهم ریشه دارد و آن بیتوجهی به مرزهای مفهومی اتحاد و خلط مفهوم وفاق میلی با وحدت کلمه است.
«طرد نکردن صاحبان سلیقههای مختلف» در صورتی لازمه حفظ وحدت است که این سلیقهها مخلّ وحدت نباشند. برای مثال زمانی که ولایت یا جمهوریت یکی از ارکان وحدت است، چگونه میتوان عقاید و سلیقههای ضدولایت یا ضدمردمی را درون دایره مفهومی اتحاد قرار داد؟ این نوعی تکثرگرایی بلاضابطه است و ضد خود عمل میکند و امیال و سلیقههایی را مبنای وفاق قرار میدهد که خود مایه اختلاف و تفرقه است. قائد شهید درباره ریشههای اختلاف میفرمایند: «گاهی انسان تنازعهایی مشاهده میکند بین آحاد ملت یا بین بعضی مسئولین با یکدیگر یا بین مسئولین و آحاد ملت، غالبا پوچ... خیلی از این مناقشهها و از این تنازعها ناشی از حبّ به نفس و بیملاحظگی و بیتقوایی و ... است؛ اینها را باید کنار بگذاریم و نبایستی بسیج عمومی ملت ایران را در راههای صلاح ــ چه راههای علمی، چه راههای عملی، چه راههای مقاومتی، چه راههای خدمات اجتماعی؛ در همه اینها ــ با این تنازعها تخریب کرد که فرمود: وَلا تَنازَعُوا فَتَفشَلُوا وَ تَذهَبَ ریحُکُم، که اگر …
