۲۷ روز است که نجفی، پدر بهاره کوچولو هرروز به محل غرق شدن کودکش میرود تا شاید بتواند با کمک مردم منطقه رد و نشانی از او پیدا کند، اما تاکنون هیچ خبری نشده است. پدر در گفتوگو با جامجم از روز حادثه میگوید: «آن روز همراه با تعدادی از بستگان، پدرم و دخترم بهاره برای تفریح کنار آب رفتیم و پدرم نیز میخواست تراکتورش را بشوید. بهاره هم مشغول بازی کردن بود که یکدفعه پای بچه لیز خورد و افتاد. دوباره بلند شد، اما باز هم لیز خورد. چند بار این اتفاق رخ داد تا زمانی که جریان گرداب دخترم را با خودش برد. چون آن روز آب دو سه متر بالا آمده بود. پدرم با مشاهده این صحنه به آب زد تا دخترم را بگیرد، اما نتوانست. پدرم را با کمک دو نفر دیگر از آب گرفتیم و خارج کردیم. تا جایی که دید داشتم، بچه را دیدم که روی آب بود، اما پس از مدتی زیر آب رفت. امدادگران هم به محل آمدند، اما نتوانستند کاری از پیش ببرند.» …
خبرگزاری جام جم / ۱۴۰۵/۰۵/۲۰
۲۷ روز چشم انتظار پیکر بهاره
«فقط یک روز آب را ببندند تا من جسم بیجان دختر کوچکم را پیدا کنم.» اینها صحبتهای پدر دختر هفت سالهای است که نزدیک به یک ماه پیش در زایندهرود اصفهان غرق شد...

این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.









