آنچه در روزهای اخیر در جنوب جزیره رخ داد، بار دیگر نشان داد که دریا و ساحل، هرچند در ظاهر سریعتر از بسیاری از زیستبومهای خشکی بهبود مییابند، اما در برابر آلودگی نفتی آسیبپذیری عمیقی دارند؛ آسیبی که اگرچه با اقدام میدانی و هماهنگی چند دستگاه مهار میشود، اما آثارش میتواند هفتهها، ماهها و در برخی لایههای زیستی حتی بسیار طولانیتر باقی بماند.
آغاز بحران از گزارشهای مردمی
شامگاه ۱۹ مرداد، نخستین گزارشها از مشاهده آلودگی نفتی در سواحل سوزا، شیبدراز و بخشهایی از نقاشه منتشر شد. از صبح روز بعد، تیمهای تخصصی بنادر، محیطزیست، دهیاریها و نیروهای محلی وارد میدان شدند. بومهای نفتی در آب مستقر شد، لکهها با ورقهای جاذب جمعآوری شد و در سواحل آلوده، پاکسازی مکانیکی با لودر آغاز شد. همزمان برای حفاظت از مزارع میگو و آبزیپروری، اقدامات پیشگیرانه و کنترلی هم انجام شد. بهگفته مسئولان بندری هرمزگان، این عملیات به پایان رسیده است. این پایان البته، پایان بحران نیست؛ فقط پایان مرحله نخست و آشکار آن است.
اثر لکههای نفتی بر زیستبوم …
