یکی از این منابع با صراحت به سیانان بیان کرد: «ژنرال کین در پی یافتن راهی برای خروج از این بحران است.» این فرمانده ارشد در ارزیابی خود مبنی بر رسیدن نبرد به نقطهعطفی سرنوشتساز تنها نیست. دو منبع مطلع دیگر این رسانه آمریکایی تأیید کردهاند که کین دغدغههای خود را درباره پیامدهای تشدید درگیریها و ضرورت دستیابی به راهکار خروج، با سایر اعضای کلیدی کابینه ازجمله جان رتکلیف، رئیس سازمان اطلاعات مرکزی (سیا)، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و جیدی ونس، معاون رئیسجمهور در میان گذاشته است.
پیشتر، کوری شاک، پژوهشگر ارشد و مدیر مطالعات سیاست خارجی و دفاعی در مؤسسه امریکن انترپرایز در مقاله فارن آفرز اخیر خود خاطرنشان کرد که اقدام نظامی آمریکا علیه ایران در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ بهعلت بیتوجهی به اصول راهبردی جنگ نظیر تعریف منافع حیاتی، جلب موافقت کنگره و ایجاد ائتلاف بینالمللی دچار انحراف شد. این درگیری با هدفگذاریهای گسترده و متناقضی چون تغییر حکومت و نابودی کامل توان دفاعی تهران آغاز شد اما شتابزدگی در بهکارگیری زور و فقدان راهبرد خروج، آسیبهای سنگینی به ذخایر تسلیحاتی واشنگتن وارد ساخت. همچنین نادیده گرفتن پیامدهای اقتصادی اختلال در تنگه هرمز و بیاعتمادی متحدان کلیدی، عدم تناسب میان اهداف اعلامشده و ابزارهای موجود را بهوضوح نمایان کرد. درنهایت، تداوم عملیاتی فاقد پشتیبانی عمومی و دورنمای سیاسی، بهجای تحقق پیروزی قاطع، به فرسایش تدریجی توان بازدارندگی و افت موقعیت بینالمللی ایالات متحده منتهی شد. اذعان پنتاگون به بنبست نظامی
نبرد کنونی ایران و آمریکا به مرحلهای رسیده است که بسیاری از مقامات ارشد امنیت ملی در دولت ترامپ، با تکیه بر دکترین نظامی، ارزیابیهای جامعه اطلاعاتی آمریکا و منطق شهودی، به همان باوری رسیدهاند که ژنرال کین اواخر ماه گذشته در نشست علنی کنگره ابراز داشت. وی صراحتا خطاب به قانونگذاران گفت: «نیروی هوایی محدودیتهای خاص خود را دارد.»
به همین دلایل، ژنرال کین و جمعی از مسئولان ارشد دولت ترامپ نسبت به آخرین طرح ارائهشده در اواخر جولای برای انجام حملات شدیدتر ابراز تردید کردند. آنان از پیامدهای احتمالی گسترش دامنه نبرد نگران بودند؛ هرچند ترامپ در ابتدا قصد داشت چراغ سبز خود را برای اجرای این عملیات به قول خودش «گسترده» صادر کند. منابع سیانان با اشاره به حمایت فراگیر ارتش اشغالگرقدس از گسترش دامنه نبرد افزود: «تنها بخشهایی از فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) موافق اجرای این عملیات بودند.»
یک مقام ارشد دولت به شبکه سیانان گفت که ترامپ در نهایت پس از گفتوگو با متحدان خاورمیانهای خود از تصمیمش عقبنشینی کرد. این همپیمانان منطقهای ابراز نگرانی کرده بودند که ایران در پاسخ تلافیجویانه، زیرساختهای انرژی آنان را هدف قرار دهد. کاهش ذخایر تسلیحات کلیدی آمریکا نیز از عوامل مؤثر در این ارزیابیها بوده است. منابع متعدد اعلام کردهاند این دغدغه را نهتنها ژنرال کین، بلکه مقامات کشورهای حوزه خلیجفارس نیز مطرح ساختهاند. این مسئولان منطقهای اخیرا به مقامات دولت ترامپ یادآور شدهاند که کمبود سیستمهای پدافند هوایی آمریکایی، توانایی آنان را در دفع حملات تلافیجویانه احتمالی ایران متأثر میسازد.
اتمام بانک اهداف نظامی واشنگتن
ترامپ بارها تهدید کرده است که زیرساختهای انرژی ایران را هدف قرار میدهد. با این حال، منابع مطلع بر این باورند که چنین اقدامی موجب تسلیم ایران نخواهد شد؛ موضوعی که ژنرال کین نیز علنا به آن اشاره کرده است. در مقابل، این تحرک تقریبا بهطور قطع حملات تلافیجویانه علیه تأسیسات انرژی کشورهای خلیجفارس را به همراه دارد. به گفته چند منبع آگاه، اجرای چنین طرحی بهجای هدایت خشم مردم به سمت حکومت، احتمالا به بیگانگی بیشتر افکار عمومی ایران از آمریکا میانجامد.
بر پایه اظهارات منبعی دیگر، ترامپ بمباران پلها را نیز مد نظر قرار داده اما این اقدام نیز بعید است نتیجه مفیدی به بار آورد. این منبع تصریح کرد: «هدف قابلتوجه دیگری برای حمله وجود ندارد؛ در این میان، انهدام نیروگاهها در سطح عمومی بازتاب بسیار سنگینتری خواهد داشت.»
کمبود شدید مهمات، پنتاگون و سنتکام را به بازنگری در استراتژی نظامی خویش واداشته است. بهعنوان نمونه، یکی از مقامات ارشد نظامی آمریکا اخیرا با ارسال ایمیلی همگانی از همکاران خود خواسته است تا راهکارهای نوآورانه و غیرمرسومی را برای اعمال فشار بر ایران پیشنهاد دهند. توسل به چنین اقداماتی آن هم شش ماه پس از آغاز جنگ، اعترافی ضمنی به بنبست عملیاتی و نامطلوب بودن روند اوضاع است.
چرخش در استراتژی کاخسفید
براساس گزارش شبکه سیانان، ژنرال کین دستکم در دو جلسه اخیر با ترامپ که به بررسی گزینههای تشدید درگیری اختصاص داشت، دغدغههای خود را درباره تخلیه ذخایر تسلیحاتی مطرح کرده است. در این میان، ناراحتی اصلی رئیسجمهور از علنی شدن اخبار مربوط به افت ذخایر تسلیحاتی آمریکا ناشی میشود؛ تا جایی که وی هفته گذشته در نشست کابینه در کمپ دیوید، نارضایتی شدید خود را از درز این اطلاعات ابراز کرد.
با این حال، دیدگاه ژنرال کین استثنا نیست؛ افزون بر او، بسیاری از مقامات درون دولت و تحلیلگران بیرونی بر این باورند که شاید تنها راه شکست ایران، اجرای عملیاتی گسترده با حضور نیرویزمینی است. البته ورود به چنین نبردی میتواند به قیمت جان هزاران سرباز آمریکایی تمام شود و نتیجه قطعی پیروزی نیز برای آن متصور نیست.
پنتاگون همواره تمام سناریوهای ممکن را بررسی میکند و برنامهریزیهای لازم در این زمینه وجود دارد اما در حال حاضر هیچیک از مسئولان دولت دستزدن به چنین اقدام شدیدی را پیشنهاد نمیکنند. از همین رو، در شرایطی که ژنرال کین و دیگر مشاوران پیوسته مخاطرات و نتایج معکوس اقدامات نظامی کمشدتتر را به ترامپ گوشزد میکنند، تمرکز اصلی بر یافتن راهکاری برای خروج از بحران ناتمام مانده است. این مسیر خروج باید دستکم یک پیروزی نمادین برای ترامپ به همراه داشته باشد تا او بتواند آن را بهعنوان دستاورد به جامعه آمریکا ارائه دهد.
نارضایتی روبه رشد افکار عمومی آمریکا
مایکل فوکس، معاون پیشین دستیار وزیر امور خارجه آمریکا در امور شرق آسیا و اقیانوسیه در دوره هیلاری کلینتون با اشاره به شکست تمامعیار واشنگتن در غربآسیا هشدار داد که پس از چند دهه درگیری نظامی تقریبا پیوسته در خاورمیانه، افکار عمومی آمریکا از مداخلات خارجی به ستوه آمدهاند. نظرسنجی اخیر مؤسسه سرچلایت نشان میدهد ۶۲درصد از مردم تمایل دارند تا جای ممکن از جنگ دوری کنند، در حالی که ۳۳درصد از بهکارگیری نیروی نظامی در صورت تأمین منافع ملی پشتیبانی میکنند.
یک نسل کامل در ایالات متحده هرگز دوران صلح را تجربه نکرده است. اکثریت جوانان آمریکایی، بهویژه بیش از نیمی از طرفداران حزب جمهوریخواه در ردهسنی ۱۸ تا ۴۴ سال، با جنگ سال ۲۰۲۶ علیه ایران مخالفت ورزیدهاند. این نبرد نخستین تقابل نظامی در عصر نظرسنجیهای مدرن بهشمار میرود که جامعه از همان نقطه آغازین، یعنی زمانی که معمولا میزان حمایت در بالاترین حد قرار دارد، با آن به مخالفت پرداخت.
با این حال، در میان بازنگری عمومی نسبت به نقش بینالمللی ایالات متحده، تصمیمگیران آمریکایی همگام با شهروندان خود حرکت نمیکنند. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، با انتقاد شدید از نامزدهای مسئول درگیریهای بیپایان خاورمیانه در دو دوره انتخابات به پیروزی رسید اما در نهایت خود نیز جنگی تازه به راه انداخت.
هنگامی که اشخاص و نهادهای مختلف به سیاستهای واشنگتن در قبال اسرائیل اعتراض کردند، رئیسجمهور قدرت حاکمیت را برای سرکوب آنان به کار گرفت. وی با قطع بودجه دانشگاهها و همچنین اخراج و زندانی کردن معترضان، فشار بر مخالفان را افزایش داد. در شرایطی که دغدغه اصلی مردم تأمین هزینههای اولیه زندگی است، بودجه پنتاگون سال ۲۰۲۶ به رکورد تاریخی نزدیک به یک تریلیون دلار رسید و دولت آمریکا قصد دارد این رقم را سال ۲۰۲۷، ۵۰درصد دیگر افزایش دهد.
