کم‌عمق عمیق

استخر مانند دو فیلم «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافه‌ها» طنزی تلخ با مضمونی فلسفی است. همان طنز همیشگی صحت؛ گاهی کمی لوس و گاهی جدی در باب معنای زندگی و مرگ.

یک درام کمدی با امضای کارگردان، دور از ابتذال و کلیشه‌های کمدی‌های مرسوم؛ بنابراین انتظار قهقهه و خنده توقع بیجایی است.

در عوض باید اجازه داد روایت به ما لبخند بزند تا یادآور گردد زندگی ارزشمندتر از آن است که جدی گرفته شود و یادمان باشد ما مسافران سفری کوتاهیم و عاقلانه‌ترین کار لذت‌بردن از طول مسیر است فارغ از هر اتفاقی. فیلم در سکانس آغازین با گفت‌وگوی پدر و پسر شروع و در سکانس پایانی با شنای پدر و پسر تمام می‌شود. یکی از شوخی‌های بامزه فیلم با سیگار است. موتیف تکرارشونده‌ای که شاید نمایش بیش از حد آن کمی بحث‌برانگیز است. …