آقای ابراهیمی با توجه به نتایجی که تیم ملی در جامجهانی گرفته، به نظرتان امیر قلعهنویی باید در جام ملتها سرمربی بماند؟
مگر ما به کارلوس کیروش بعد از جام جهانی فرصت ندادیم؟ هشت سال سرمربی تیم ملی بود. به اندازهای که از دیگران ایراد گرفتند، از او ایراد گرفته شد؟ سؤال من شفاف است. الان امیر قلعهنویی را برکنار کنیم، چه کسی را سرمربی تیمملی بگذاریم؟ خب ایشان با تیم کار کرده و با فدراسیون هماهنگ است. به نظر شما الان امیر قلعهنویی برود، فوتبال ایران صاحب پشتوانه میشود؟ میدانید فوتبال ما شبیه چیست؟ به آدمی که انگار مدرسه نرفته ولی میخواهد دیپلم بگیرد. شما باید ۱۲ سال درس بخوانی و دیپلم بگیری. فوتبال دنیا همین است. هفت سالهها را میآورند تا ۱۷، ۱۸ سالگی آموزش حرفهای میدهند و بعد بازیکن آماده است. همین اسپانیا را ببینید. با چند بازیکن زیر ۲۰ سال قهرمان دنیا شد؟ فوتبال ما خالی از بازیکن است. هیچچیز نداریم. فکر میکنیم با رفتن یک مربی همهچیز حل میشود. امیر قلعهنویی چه برود و چه بماند، فوتبال ما همین است که میبینید. با تغییر یک مربی هم فوتبال درست نمیشود.
یاد جمله حمید درخشان افتادم که گفت اگر من بروم پرسپولیس درست میشود، که البته با برانکو شد!
من قبول دارم مربی اثرگذار است ولی همان برانکو مگر بازیکنان خوبی نداشت؟ سالهای بعد بازیکنان بهتری جذب کرد و قهرمان شد. مگر از همین برانکو کم در تیم ملی انتقاد نشد؟ جامجهانی ۲۰۰۶ را یادتان هست؟ میگفتند باید آلمان، مکزیک و آنگولا را ببری. حرف من این است. الان فوتبال ما اصلا پشتوانه ندارد. قلعهنویی هم که نمیتواند خودش به زمین برود. بازیکنان ما متاسفانه ضعیف شدهاند. قبول کنیم تیم درجه دوم آسیا شدهایم و با این وضعیت پایینتر هم میرویم.
قبول دارید قلعهنویی یک جایی خودش هم اشتباه میکند؟ اصلا چرا باید قول بدهی تیم را دو مرحله بالا میبری؟ کدام مربی چنین قولی میدهد؟
به نظرم خواسته توقعات را از بازیکنان بالا ببرد و از سویی به همه امیدواری بدهد. من هم بودم چنین حرفی میزدم اما واقعیت این است که فوتبال ما بسیار ضعیف شده. مربی با این کارها میخواهد به لحاظ انگیزشی تیم را بالا ببرد. اگر یکی از موقعیتهای ما در جام جهانی آفساید نمیشد، به دور بعد رفته بودیم و الان حرفها خیلی فرق میکرد. الان هم جام ملتها را در پیش داریم که قبلا با تیمهای بسیار قویتر در این رقابتها به جایی نرسیدهایم. با مربیان مختلف داخلی و خارجی رفتیم. ۵۰ سال است که تیم ملی نتوانسته قهرمان جام ملتها شود. اینهمه با آنهمه ستاره آماده نتوانستند، الان دقیقا توقع ماست که امیر قلعهنویی ایران را قهرمان جام ملتها کند؟! اصلا ما چه حرفی در آسیا برای گفتن داریم؟ تیمهای امید و پایهمان یکی یکی اوت میشوند. چه توقعی است؟
پس از همین حالا منتظر ناکامی تیم ملی در جام ملتها باشیم؟
معتقدم تیم ملی در جام ملتها نمیتواند کاری کند. شفاف هم گفتم. قبول کنیم که تیم ملی دیگر جزو قدرتهای اول آسیا نیست. فقط اینقدر سر به سر هم نگذاریم. به نظرم امیر قلعهنویی باید روی حرفهایش دقت کند. اصلا ببیند پشتوانه دارد که قول بدهد یا نه؟ رسانهها هم فکر نکنند با بهترین تیم تاریخ داریم به مسابقات میرویم. ما سالهای سال است قهرمان نشدهایم. با خود کیروش که اینقدر مورد حمایت بود حتی به فینال نرسیدیم. دوره قبل با بدشانسی نیمهنهایی حذف شدیم. الان باید تکلیفمان برای جام ملتها روشن شود. فدراسیون فوتبال بگوید سیاست ما جوانگرایی است. فشار را از روی تیم بردارد و به مسابقات برویم. بچهها کسب تجربه کنند برای آینده؛ کاری که تیمهای بزرگ آسیا میکنند. فقط دنبال نتیجه نباشیم. دوره ما ۳۰ سالهها را خط میزدند چون میگفتند سنشان بالاست و بازیکن ۲۱، ۲۲ و نهایتا ۲۵ ساله دعوت میشد منتها ما الان بازیکنی در تیم ملی داریم که نزدیک ۴۰ سال است.
اتفاقا سؤال من همین است. به نظر شما امیر قلعهنویی مربی جوانگرایی هست؟!
نمیتوانم در اینباره نظر بدهم ولی امیر قلعهنویی باید در تیم ملی جوانگرایی کند و مورد حمایت قرار گیرد. آخر ما سیستممان این شکلی است. میگوییم جوانگرایی بعد دنبال نتیجه هم هستیم. این باعث میشود بازیکن جوان هم نابود شود، در حالیکه باید کسب تجربه کند و یاد بگیرد تا در آینده به درد بخورد. من بحث را در چند جمله تمام کنم. یک دورانی بود امثال پروینها، قلیچها، محمدخانیها، چنگیزها، مهدویکیاها و... از مدرسه رشد میکردند. ماندهام چرا فوتبال مدارس ما از بین رفته است. چرا وزرای آموزش و پرورش به این موضوع اهمیت نمیدهند؟ فوتبال از ریشه دارد از بین میرود. در این چند سال برنامهریزی افتضاح بوده و فوتبال ما رو به نابودی است. با این وضعی که میبینم خدا به آینده فوتبالمان رحم کند. چون اگر به خودمان نیاییم تبدیل به یکی از ضعیفترینهای آسیا میشویم.
