در نگاه نخست، شاید این اطلاعیه طنزآمیز بهنظر برسد؛ موضوعی که از منظر علمی، تاریخی و بدیهیات زیستشناسی بیش از ۶۶ میلیون سال است پروندهاش بسته شده، ناگهان به میز واکنش رسمی یک سازمان دولتی بازمیگردد. اما زیر لایه فانتزی این ماجرا، پدیدهای عمیق، نگرانکننده و خطرناک پنهان است: نفوذ بیمهار محتواهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی به چرخه خبری و فرسایش امنیت روانی و اعتماد عمومی جامعه.
عبور جعل دیجیتال
آنچه ماجرای تکذیب مشاهده دایناسور در خراسان را به یک شاخص هشداردهنده تبدیل میکند، نه ماهیت خود موجود، بلکه قدرت اقناع تصاویر و ویدئوهای ساختهشده با مدلهای زایشی هوش مصنوعی است. اگر تا چند سال پیش جعل تصویر به ویرایشهای ناشیانه فتوشاپ محدود میشد و مخاطب عام با اندکی دقت متوجه غیرواقعی بودن آن میشد، امروز ابزارهای نوین پردازش تصویر قادرند سایهروشنها، پرسپکتیو، بافت پوست، غبار محیطی و حتی واکنش نوری لنز دوربینهای آماتوری موبایل را با دقتی حیرتانگیز بازتولید کنند. …
