واقعیت آن است که پاسخ به این پرسش هم سهل است و هم ممتنع. سهل است، چون آنقدر دستاوردهای مهم در این کارنامه وجود دارد که میتوان هرکدام از آنها را بهعنوان مهمترین دستاورد و جلوهای از کارآمدی نظام ولایت فقیه ذکر کرد؛ از دفاع از جمهوریت و ایجاد انسجام داخلی گرفته تا پاسداری از توحید (در یکی از یادداشتهای قبلیام با عنوان «پاسدار و شهید راه توحید» به آن پرداختهام).
ممتنع است، چون دست گذاشتن روی یک دستاورد در بین این همه موارد مهم، کاری است بس دشوار.
به هرحال و بهرغم این صعوبت، دستاوردی که در این یادداشت میخواهم به آن بپردازم و شاید بتوان ادعا کرد بقیه دستاوردها به نوعی ذیل این دستاورد قرار میگیرند، «معماری ایران قوی» است.
«ایران قوی» ازجمله واژهپردازیهای خود رهبر شهید انقلاب است که بارها آن را تکرار کردند.
به گمان من، ایران قوی، اجماعسازترین یا حداقل یکی از اجماعسازترین راهبردهایی است که رهبر شهید تعیین و تبیین فرمودند و در راه تحقق آن تا نیل به شهادت ایستادگی کردند. ایران قوی ابعاد بسیار متنوعی دارد و حد یقفی هم ندارد و تا ایران ایران است پیوسته میتواند و باید قوی و قویتر شود. اتحاد و انسجام اجتماعی ضروریترین مؤلفه در تولید قدرت است. جامعه پراکنده و متشتت، نهتنها هیمنهای برای ایستادن مقابل دشمن و مقابله با تهدیدات ندارد بلکه دشمنانش را به دستاندازی به سوی منافع و امنیت خود ترغیب و تشویق میکند؛ لذا «اتحاد مقدس» ازجمله بزرگترین دستاوردهای امام شهید برای کشور بود و همچنان باید با تمام وجود از آن صیانت کرد.
یکی دیگر از مهمترین پیشنیازها و از سویی جلوههای ایران قوی، بعد علمی و دستاوردهای آن است.
اجمالا باید بگویم همه افتخاراتی که ایران …
