به گزارش جامجم آنلاین، شاید خیلی از ما ندانیم سرنوشت زبالهای که هر روز در مخزن محله رها میکنیم، چیست. کیسهای که از خانه بیرون میبریم، خیلی زود از مقابل چشممان ناپدید میشود؛ اما این پایان ماجرا نیست. بخش قابلتوجهی از این زبالهها راهی آرادکوه میشوند؛ مجموعهای در کیلومتر ۲۳ جاده قدیم تهران ـ قم که بخش اصلی پردازش و دفع پسماند پایتخت و شهرهای اطراف را بر عهده دارد.
آرادکوه روزانه پذیرای حدود ۶ هزار تن پسماند است؛ حجمی عظیم که دفن و انباشت آن در این مجموعه، تصویری از کوههای زباله را در این منطقه ایجاد کرده است. اما مسئله آرادکوه فقط بزرگی حجم پسماند نیست؛ آنچه این مجموعه را به یک دغدغه جدی محیطزیستی تبدیل کرده، پیامدهای ناشی از ادامه همین شیوه مدیریت پسماند است؛ از بوی نامطبوع و شیرابه گرفته تا نگرانی درباره آلودگی آب و خاک و آثار آن بر زندگی و سلامت ساکنان منطقه.
طی سالهای گذشته، درباره ساماندهی آرادکوه، استفاده از فناوریهای جدید، کاهش دفن و راهاندازی زبالهسوز صحبتهای زیادی مطرح شده، اما فاصله میان وعدهها و آنچه در میدان دیده میشود، همچنان قابل توجه است.
شیرابه، بو و آلودگی؛ سهم مردم از آرادکوه
مرداد امسال، علی کلهر شهردار کهریزک با اشاره به مطالبات زیستمحیطی مردم منطقه، یکی از مهمترین موضوعات را پیامدهای فعالیت مجموعه آرادکوه عنوان کرد. به گفته او، ساکنان منطقه مدتهاست با آثار و تبعات فعالیت مراکز مرتبط با مدیریت پسماند مواجهاند و ساماندهی شیرابهها و جلوگیری از آلودگیهای زیستمحیطی باید با جدیت بیشتری دنبال شود.
شیرابه یکی از مهمترین نگرانیها در محل دفن و پردازش پسماند است؛ مایعی آلوده که در صورت مدیریت نامناسب میتواند به منابع آب و خاک آسیب بزند. از سوی دیگر، بوی نامطبوع آرادکوه نیز از مطالبات جدی مردم منطقه به شمار میرود؛ موضوعی که گاهی حتی به یکی از گزینههای مطرح درباره منشأ بوی نامطبوع در تهران تبدیل شده است.
محمد علیمحمدی، رئیس حوزه قضایی بخش کهریزک نیز مرداد امسال با اشاره به مشکلات ناشی از فعالیت آرادکوه، «بوی نامطبوع و تهدیدات زیستمحیطی» را از مهمترین دغدغههای موجود عنوان کرد و گفت برای کاهش این مشکلات جلساتی با مسئولان برگزار شده، اما باید پذیرفت که حل ریشهای مشکلات آرادکوه نیازمند اجرای زیرساختهای اساسی است. …
