به گزارش خبرنگار جامجم، رسیدگی به این پرونده شانزدهم آبان سال ۱۴۰۰ و درپی قتل پسری ۳۷ ساله با ضربههای چاقو در جریان درگیری با فردی در یکی از محلههای شیراز آغاز شد. با شناسایی هویت قاتل، او تحت تعقیب پلیس قرار گرفت و بازداشت شد. او در تحقیقات گفت: با مقتول آشنایی قبلی داشتم. با هم شوخی و کلکل میکردیم اما همین شوخیها باعث اختلافهایی میان ما شد. از او کینه به دل گرفته بودم. روز حادثه نتوانستم خشم خودم را کنترل کنم. بهسمتش رفتم و با هم جروبحث کردیم. سپس با چاقویی که همراه داشتم به وی ضربه زدم و باعث مرگ او شدم. پس از رسیدگی به این پرونده، قضات دادگاه وی را گناهکار شناختند و او حکم قصاص گرفت. این رای در دیوان عالی کشور تایید و به اجرای احکام دادگستری استان فارس ارسال شد تا جوان زندانی زیر حکم قصاص قرار گیرد. خانوادهاش در این پنج سال هرچه تلاش کردند نتوانستند رضایت خانواده مقتول را جلب کنند و حکم جوان زندانی زیر حکم قصاص، قرار بود به زودی اجرا شود. سرانجام با تلاشهای آذر شهسواری، مسئول کمیته سفیران صلح و دوستی انجمن حمایت از زندانیان، مادر مقتول از خون پسرش گذشت.
مادر داغدیده در این باره گفت: پسرم ورزشکار بود و همه او را دوست داشتند. حس میکردم فقط با قصاص قاتل فرزندم میتوانم بعداز این همه سال به آرامش برسم. تا اینکه خواب عجیبی دیدم که مرا از تصمیم قصاص منصرف کرد. خواب دیدم به کربلا رفتهام. امامحسین(ع) در آنجا به پسرم هدیهای دادند. پسرم هم جعبه هدیه را به من داد. وقتی از خواب بیدار شدم، هنوز آفتاب طلوع نکرده بود، نمازم را خواندم و سرمزار پسرم رفتم. دیدم روی مزارش پرچم متبرک کربلا نصب شده بود. نمیدانم چه کسی آن را نصب کرده بود. تصمیم گرفتم قاتل فرزندم را بهخاطر امام حسین (ع) ببخشم و مرد زندانی را قصاص نکنم.
