آماری که میگوید به ازای هر ایرانی حدود ۱.۷ سیمکارت فعال وجود دارد، فقط یک عدد فنی یا مخابراتی نیست؛ بلکه تصویری روشن از جایگاه موبایل در زندگی جامعه ایرانی ارائه میدهد. وقتی کشوری با ۱۷۴ اشتراک تلفنهمراه به ازای هر ۱۰۰ نفر در رتبه ۱۲ جهان قرار میگیرد، باید این پرسش را جدی گرفت که چرا جامعه ایرانی تا این اندازه به تلفنهمراه وابسته و علاقهمند شده است.
از کالای لوکس تا ابزار ضروری
دو دهه پیش، داشتن تلفنهمراه برای بسیاری از خانوادهها یک امتیاز ویژه بهشمار میرفت. سال ۱۳۷۹ تعداد اشتراکهای تلفنهمراه در ایران کمتر از یک میلیون بود؛ رقمی که نشان میداد موبایل هنوز وارد متن زندگی عمومی نشده، اما امروز تعداد اشتراکهای فعال در سال ۱۴۰۳ به بیش از ۱۵۹ میلیون رسیده و وضعیت بهکلی تغییر کرده است. اکنون تلفنهمراه در ایران نه یک کالای تجملی، بلکه یک نیاز روزانه است؛ همانقدر ضروری که کارت بانکی، اینترنت یا حتی مدارک هویتی. …
