عبدالسید، چهره ترقیخواه و مسئول پیشین حوزه بهداشت، بارها از کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک)، چون اهرمی برای کوبیدن رقیب خود، هالی استیونز، نماینده چهار دوره مجلس نمایندگان، بهره برد و این نماینده را به وابستگی و تعهد محض به این گروه لابیگر حامی اسرائیل متهم کرد.
عبدالسید در این باره گفت: «تفاوت میان ما ۴۶ میلیون دلار هزینهکرد آیپک است. آنها در این عرصه رکوردی بیسابقه بر جای گذاشتهاند تا به پیروزی رقیب من کمک کنند؛ زیرا میدانند استیونز گزینهای قابل اعتماد برای رأی دادن به خواستههای آنها خواهد بود.»
آیپک بهعنوان پرنفوذترین سازمان لابیگر حامی رژیمصهیونیستی در ایالات متحده، سایهای سنگین بر رقابتهای میشیگان و دیگر انتخاباتهای مقدماتی داغ ۲۰۲۶ افکنده است. برای چند دهه، تاییدیه این سازمان میتوانست شانس موفقیت انتخاباتی یک سیاستمدار آمریکایی را به شدت جهش دهد، اما این روزها چنین حمایتی به منزله تیر خلاص شده است. همزمان با اوجگیری محکومیت جنایات تلآویو در نوار غزه، کرانه باختری و لبنان، این سازمان مایه هراس و اعتراض هر دو جناح چپ و راست شده است. از نگاه گروهی، آیپک نماد نفوذ مخرب گروههای ذینفع ویژه در عرصه سیاسی آمریکا بهشمار میرود و گروهی دیگر آن را توجیهگر اقدامات دولت پشتپرده صهیونیستها میدانند که نفوذی بیش از حد بر تصمیمات کاخسفید دارد.
لابیگری ویرانگر
مخالفت با آیپک در برخی رقابتهای انتخاباتی به ابزاری کارآمد برای جلب آرای مردم بدل شده است. آیپک با جذب بیش از ۴۷میلیون دلار سرمایه در این دوره انتخاباتی، در شمار متمولترین سازمانهای سیاسی آمریکا قرار دارد. سوپرپک وابسته به این نهاد با نام «پروژه دموکراسی متحد» از پشتیبانی میلیاردرهایی، چون پل سینگر، مالک شرکت مدیریت سرمایهگذاری الیوت و مارک روآن، مدیرعامل آپولو گلوبال برخوردار است و تا ۳۰ جولای (۸ مرداد)، قدرت مالی خود را ۸/۳میلیون دلار اعلام کرد.
نگاه افکار عمومی به این سازمان منفی است. مت بنت، از بنیانگذاران اندیشکده دموکراتیک «جریان سوم» تأکید کرد آیپک در شکلگیری این انزجار عمومی کسی جز خود را مقصر نمیداند. دیدگاهها نسبت به اسرائیل از زمان تاسیس آیپک در اواسط دهه ۱۹۵۰ میلادی دستخوش تغییر شده است. در روزهای نخست، هسته اصلی حامیان این تشکل را جناح چپ تشکیل میداد. با چرخش کابینههای حاکم بر تلآویو بهسمت جناح راست و حمایت کموبیش بیقیدوشرط آیپک از رویکردهای روزافزون جنایتکارانه در قبال فلسطینیان، آن موج همدردی رفتهرفته رو به افول گذاشت.
باتوجه به ابعاد مخرب لابی مذکور در آستانه انتخابات میاندورهای، جو کنت، مدیر مستعفی بخش ضدتروریسم دولت ترامپ در ماه مارس اعلام کرد: «ایالات متحده تحت فشار اسرائیل و لابی قدرتمند آمریکایی آن وارد این درگیریهای نظامی شد.» این تیرگی روابط با تسلط بنیامین نتانیاهو بر عرصه سیاسی رژیم صهیونیستی، ابتدا در مقام سرکرده حزب لیکود و سپس در سمت نخستوزیر، عمق بیشتری یافت. کارزار جنجالی نتانیاهو علیه توافق هستهای سال ۲۰۱۵ دولت
باراک اوباما با جمهوری اسلامی ایران، گسستی عمیق میان تلآویو و آیپک با حزب دموکرات ایجاد کرد؛ شکافی که در سالهای اخیر ابعاد عریضتری به خود گرفته است.
انزجار از تشکل جنایتکاران
خشم و خصومت شهروندان آمریکایی از آیپک بعد از موفقیت عملیات طوفانالاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و نبرد پس از آن در باریکه غزه که بهشهادت بیشاز ۷۰ هزار فلسطینی انجامید، ابعاد گستردهتری یافت. حملات رژیم صهیونی به لبنان و نقشآفرینی آن درجنگ بیحاصل علیه ایران نیز بر شدت این انزجار افزود. تالی دیگروت، نایبرئیس «جی استریت» که سازمانی منتقد اپیک است در گفتوگویی که با فایننشال تایمز داشت، تصریح کرد که دیدگاه بنیادین آیپک که اساسا بر شعار حق با اسرائیل است، چه حق باشد چه باطل استوار شده، سالهاست با باورهای جامعه یهودیان آمریکا و رأیدهندگان همخوانی ندارد.
در راستای همین روند، مت داس، قائممقام مرکز سیاست بینالملل و مشاور برنی سندرز، سناتور ترقیخواه آمریکایی در این باره گفت: «آیپک کاملا و صددرصد با دولت نتانیاهو همگام است و رفتاری پیش گرفته تا چهرهاش نزد دموکراتها بهشدت مسموم و نامطلوب شود.» نکته شایان توجه آن است که آیپک در انتخابات میاندورهای ۲۰۲۲ بیش از ۲۶ میلیون دلار را عمدتا صرف تخریب آن دسته از دموکراتهایی کرد که وفاداریشان به تلآویو زیر سؤال رفته بود.
افزایش حمایت از فلسطین
براساس نظرسنجیهای معتبر گالوپ در فوریه ۲۰۲۶، برای نخستین بار همدردی آمریکاییها با فلسطینیها (۴۱ درصد) از همدردی با اسرائیلیها (۳۶ درصد) پیشی گرفته است. این در حالی است که دیدگاه مثبت نسبت به صهیونیستها به ۴۶ درصد کاهش یافته و نسبت بهسرزمینهای فلسطینی به رکورد جدید ۳۷ درصد افزایش یافته است. جمهوریخواهان همچنان با ۷۰ درصد بیشتر با تلآویو همدردی میکنند، اما دموکراتها با حدود ۶۵ درصد به سمت فلسطینیها گرایش دارند. این تغییر پس از سالها برتری دو رقمی رژیم صهیونی رخ داده و حاکیاز کاهش حمایت سنتی است.
همچنین، نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو در بهار ۲۰۲۶ نشان میدهد دیدگاه نامطلوب نسبت به صهیونیستها به ۶۰درصد رسیده و دیدگاه مطلوب فقط ۳۷ درصد است؛ این رقم مطلوب از ۵۵ درصد در ۲۰۲۲ کاهش چشمگیری داشته است. دیدگاه مطلوب نسبت به ساکنان اراضی اشغالی از ۶۷ درصد در سال ۲۰۲۲ به ۵۲ درصد در سال ۲۰۲۶ افت کرده، در حالی که دیدگاه نسبت به مردم فلسطین حدود ۵۰درصد ثابت مانده است. کابینه نتانیاهو با ۶۲ درصد دیدگاه نامطلوب روبهروست و اعتماد به نخستوزیر به شدت کاهش یافته؛ جوانان و دموکراتها نیز بیشترین تغییر منفی را نشان میدهند.
کاهش شدید محبوبیت رژیمصهیونیستی در افکار عمومی آمریکا، بهویژه میان جوانان و حتی بخشی از جمهوریخواهان زیر ۵۰سال (که حدود ۵۷ درصد دیدگاه نامطلوب دارند)، انسجام حزب ترامپ را تضعیف و شکاف نسلی ایجاد کرده است. این روند میتواند مشارکت رأیدهندگان جوانتر و پایگاه «آمریکا اول» را در انتخابات میاندورهای نوامبر ۲۰۲۶ کاهش دهد، زیرا ارتباط نزدیک حزب با سیاستهای حامی تلآویو بهعنوان بار سیاسی دیده میشود. در شرایطی که حزب رئیسجمهور معمولا در انتخابات میاندورهای کرسی از دست میدهد، این اختلاف داخلی و نارضایتی مستقلها شانس حفظ اکثریت مجالس کنگره را به طور جدی تهدید میکند. در نتیجه، تأثیر منفی تصویر اسرائیل میتواند به کاهش آرا و تضعیف موفقیت انتخاباتی جمهوریخواهان بینجامد.
