سیاست از خود تهی شده؛ روایت مؤمنین به غرب از ملتی که نمی‌شناختند

جوان آنلاین: ایران معاصر عرصه نبردی پنهان است میان آنان که این سرزمین را با حافظه تاریخی اش می شناسند و آنان که آن را تنها در آینه دیگری می بینند. این گروه دوم، از همان آغاز، ترقی را با خودباختگی اشتباه گرفتند و به جای آنکه غرب را به مثابهی یک تجربه قابل نقد و گزینش بنگرند، آن را به قبله رستگاری بدل کردند؛ گویی تاریخ ایران جز سایه از تاریخ اروپا نمیتواند باشد. چنین نگاهی، ملت را نه یک موجود زنده با سنتها و ریشه ها، که ماده های خام برای مهندسی اجتماعی می بینند و دین و هویت اصیل این ملت را بزرگترین مانع این مهندسی می پندارد. اما همین نگاه، هیچگاه نتوانست پایگاه توده ای بسازد؛ چون از جنس مردم نبود، از جنس آرزوهای روشنفکرانی بود که در شهرهای اروپایی از ایران فاصله گرفته بودند. پس در هر مقطع، دست به کاری زد که تاریخ معاصر ایران را به صحنه تکرار یک خیانت ظریف بدل کرده است: نزدیک شدن به جریان اصیل دینی در روز مبارزه، سوار شدن بر شانه های آن در روز پیروزی، و حذف آن در روز قدرت. …