جوان آنلاین: تغییر مدیریت صندوق توسعه ملی فرصتی برای بازنگری در مسیری است که این نهاد طی سالیان گذشته پیموده است. به طوری که در سال ۱۳۸۹با هدف تبدیل بخشی از درآمدهای نفت و گاز به ثروت ماندگار ایجاد شد. قرار بود نسبتی میان درآمدهای حاصل از فروش منابع طبیعی و هزینههای جاری دولت ایجاد کند و بخشی از درآمدهای امروز را برای سرمایهگذاری و افزایش توان اقتصادی کشور در سالهای آینده نگه دارد. همین مأموریت، جایگاه صندوق را از یک نهاد مالی معمولی بالاتر میبرد. طبعاً تغییر مدیریتی در آن فرصتی برای ارزیابی عملکرد و اصلاح مسیر تبدیل بوده است. بدیهی است پرداخت منابع صندوق به خودی خود دستاورد محسوب نمیشود. یعنی اگر منابع صندوق به یک پروژه اختصاص پیدا کند، اما پروژه بازده مورد انتظار را ایجاد نکند یا اصل سرمایه با تأخیر طولانی به صندوق بازگردد، صرف اعلام رقم تسهیلات پرداخت شده چیزی درباره موفقیت آن سرمایهگذاری نمیگوید. بنابراین ارزیابی واقعی نیازمند اطلاعاتی درباره نرخ بازده، میزان بازپرداخت، وضعیت پروژههای تأمین مالی شده و حجم مطالبات معوق است.
شاهد بودیم طی چند سال گذشته، حضور رسانهای مسئولان صندوق گاهی از حد اطلاعرسانی حرفهای فراتر رفت و به دفاع از عملکرد مدیریتی نزدیک شد. طبعاً انتشار گسترده اخبار مربوط به جلسات، برنامهها، تفاهمنامهها و اظهارات مدیران، آنهم در برخی رسانههای خاص، نمیتواند جای گزارش عملکرد را بگیرد. بدیهی است یک نهاد دارای منابع بین نسلی بیش از آنکه به خبرسازی نیاز داشته باشد، به گزارش دقیق نیاز دارد. بنابراین تغییر مدیریت صندوق توسعه ملی بدون تغییر در این رویکرد رسانهای، بخش مهمی از ظرفیت اصلاح را نادیده میگیرد؛ لذا روابط عمومی صندوق نباید اتاق دفاع از مدیران باشد. چراکه وظیفه آن انتقال دقیق اطلاعات، افزایش شفافیت و فراهم کردن امکان ارزیابی عملکرد است.
پوستاندازی صندوق بنابراین فقط به تغییر مدیر محدود نمیشود. ساختار رسانهای، نظام گزارشدهی و شیوه ارائه اطلاعات نیز باید تغییر کند. به طوری که انتشار منظم گزارشهای عملکرد با جزئیات مالی، اعلام وضعیت مطالبات، ارائه گزارش پروژههای سرمایهگذاری و مشخص کردن میزان بازده منابع، بسیار بیشتر از …
