جوان آنلاین: جنگ در اسفند ۱۴۰۴ چهره همه چیز را در ایران تغییر داد؛ از سیاست تا هنر، از دیپلماسی تا سریالسازی و از سبک تجمعات تا نوع مواجهه با بحرانهای سخت.
بعد از شهادت رهبر انقلاب ایران روزهای منحصربهفردی را تجربه کرد. ترس از جنگ و بمباران شهرها رنگ باخته بود. مردم هر شب زیر موشک و صدای پدافند در خیابان بودند. این فضای شجاعت و پای کار بودن به بدنه هنری نیز تسری کرد و فیلمسازان فارغ از شرایط جنگی پای کار ساخت سریال آمدند. این یعنی بمباران هم مانع تولید نشد و سریال «سرو، سپید، سرخ» این مسیر را برای سایر چهرههای فرهنگی نیز باز کرد.
البته هنرمند در برهههای بحرانی و شرایط جنگی نمیتواند و نباید سکوت کند یا غایب شود. اتفاقاً در همین روزهای سخت است که هنر باید زبان حال مردم و روایتگر مقاومت آنها باشد. فصل دوم مجموعه تلویزیونی «سرو، سپید، سرخ» درست با همین دستفرمان ادامه داشت؛ یعنی با همان مسئولیتپذیری فصل اول، تیم سازنده پای کار آمد و مسئولیت زنده نگه داشتن جریان روایتگری جنگ تحمیلی را بر دوش کشید.
در فصل دوم، با پخش تنها سه قسمت اول، به روشنی مشخص شد که این فصل از نظر کیفیت ساخت، چند پله بالاتر …
