جوان آنلاین: وحدت اسلامی، مصلحتی سیاسی جهت تقویت بنیان اسلام و جلوگیری از سوءاستفاده دشمنان قسمخورده است که ریشه در سیره پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و روش اهلبیت علیهمالسلام دارد. پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله در جامعهای که اختلافات قبیلهای و سیاسی میتوانست اساس امت نوپای اسلامی را تهدید کند، بر حفظ جماعت مسلمانان و پرهیز از اختلاف تأکید داشتند. بر همین اساس، وحدت را باید راهی برای حفظ اصل اسلام و جلوگیری از غلبه دشمنان بر امت اسلامی دانست.
به گزارش تسنیم، این رویکرد در سیره اهلبیت علیهمالسلام نیز قابل مشاهده است. امیرالمؤمنین علیهالسلام با وجود اختلافات عمیق پس از رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله، مصالح کلی اسلام و حفظ جامعه مسلمانان را مورد توجه قرار دادند. امام صادق علیهالسلام نیز در دورهای که فرصت علمی بیشتری در اختیار داشتند، به جای تشدید اختلافات، با علم، گفتوگو و اخلاق با پیروان دیگر مذاهب تعامل کردند. همین نگاه، قرنها بعد در اندیشه و رفتار امام خمینی رحمهالله و رهبر انقلاب اسلامی بازتاب پیدا کرد.
نخستین محور این نگاه، حفظ اساس اسلام در برابر دشمنان است. در منطق وحدت، اختلافات مذهبی نباید به اندازهای گسترش پیدا کند که اصل اسلام و منافع امت اسلامی در برابر قدرتهای متجاوز تضعیف شود. امام خمینی رحمهالله وحدت را عامل قدرت مسلمانان و تفرقه را موجب سستی آنان میدانستند و بر وحدت امت اسلامی در برابر دشمنان تأکید داشتند. ایشان تصریح میکردند: «اگر مسلمین وحدت کلمه داشتند، امکان نداشت اجانب بر آنها تسلط پیدا بکنند» و تأکید داشتند که «در اسلام بین شیعه و سنی ابداً تفرقه نیست؛ بین شیعه و سنی نباید تفرقه باشد.» در بیانات رهبر انقلاب نیز همین نگاه با صراحت دنبال شده است. ایشان فرمودند: «اختلاف شیعه و سنی یکی از ابزارها و چماقهای دشمن علیه امت اسلامی است» و در جای دیگری تأکید کردند که نباید همه اختلافات را به استعمار نسبت داد، بلکه جهالت، تعصب و کجفهمی نیز در ایجاد اختلاف نقش داشتهاند؛ اما دشمنان از این اختلافات بیشترین استفاده را کردهاند. …
