امروز و فردا در کربلا غوغاست. قبله آزادیخواهان جهان، جای سوزن انداختن نیست. آنهایی هم که نتوانستهاند بدنشان را به عراق برسانند، روح و دلشان را راهی آنجا کردهاند. قدرت مکتب حسین (ع)، دیگر محدود به امکانات و تجهیزات سخت آن نیست، قلبها و مهمات نرم در سرتاسر عالم هم دیگر به خدمت مکتب حسین (ع) درآمدهاند.
هیچ نیروی مادیای نمیتواند این همه هواخواه و طرفدار را از سراسر جهان گرد هم آورد. از این گذشته، هیچ قدرتی در این دنیا نتوانسته و نمیتواند طی قرنها مدام بر ظرفیتهای انسانسازیاش اضافه کند. آنهایی که ۱۴۰۰ سال پیش گمان خام خاموشی حسین (ع) و افول آموزههایش را داشتند، حتی اگر یک درصد تصور این عالمگیری حسین (ع) را پساز ۱۴ قرن میداشتند، هرگز دست به آن جنایت نمیزدند.
اما این اراده الهی است که میخواهد زمین و ماسویالله را به خدمت مستضعفین بیاورد. مستضعفین در اربعین مشق حکمرانی جهانی میکنند. چه عراقیهایی که با طوع و رغبت همه هستونیستشان را بذل زوار ابوسجاد میکنند و چه خیل مشتاقانی که از گوشهگوشه عالم خودشان را به عراق میرسانند و چه آنهایی که از دل تصاویر و اخبار مشایه بغضشان میترکد و حسرت در عراق بودن را میخورند. حماسهسرایان در حماسه اربعین، حالا بیشتر از هر زمان دیگری مهیای ضربه نهاییاند. آنها مشقشان را خوب خوب تمرین کرده و آماده امتحان پس دادناند.
