جوان آنلاین: سرانه مصرف آب خانگی در کردستان به ۱۸۲ لیتر در شبانهروز رسیده که ۲۰ لیتر بیش از میانگین کشور است. وضعیتی که در کنار هدررفت ۳۰ درصدی شبکه، زنگ خطری جدی برای امنیت منابع آبی به شمار میرود، اما این تنها یک روی سکه است، در حالی که همه از ضرورت اصلاح الگوی مصرف سخن میگویند، پرسش اصلی اینجاست، آیا برای منابع آبی موجود که همین حالا روی زمین جاری هستند هم برنامهریزی شده است؟ آب رودخانهها و چاههای بسیاری در کشور وجود دارد که تنها به دلیل فقدان تصفیه، از چرخه شرب خارج ماندهاند. در این میان، شرکتهای دانشبنیان ایرانی با دستیابی به فناوریهای نوین، این توانمندی را دارند که چنین آبهایی را با کمترین هزینه به آب شرب تبدیل کنند و در این مسیر فقط به حمایتهای دولتی و ورود جسورانه مسئولان نیاز دارند. اگر از این ظرفیت استفاده شود، نهتنها منابع زیرزمینی فرصت بازآفرینی مییابند، بلکه فشار از روی شبکههای فرسوده انتقال آب نیز برداشته میشود.
ایران سرزمینی است که تاریخ آن با آب معنا یافته، از قناتها و چشمهها تا رودها و چاههایی که قرنها حیات را در پهنه این سرزمین جاری کردهاند. امروز نیز مسئله اصلی کشور بیش از آنکه «نبود آب» باشد، «نحوه بهرهبرداری از آب موجود» است. در بسیاری از نقاط، آب است، اما سالم، بهداشتی و آماده نوشیدن نیست که این تفاوت، ظریف تعیینکننده است. کشوری که در پهنه وسیع خود منابع آبی پراکنده، چاهها، رودخانهها، آبهای سطحی و ذخایر محلی دارد، نمیتواند فقط از کمبود سخن بگوید، بلکه باید با ادبیات مدیریت، تصفیه، بهداشت و بهرهوری پیش برود. بحران امروز ما، بحران تبدیل آب در دسترس به آب شرب ایمن است.
در روستاهای دورافتاده، نقاط مرزی، اردوگاههای امدادی، مناطق صعبالعبور، پادگانها، یگانهای عملیاتی و همچنین در روزهای بحرانی زلزله، سیل و حوادث غیرمترقبهای که زیرساختها را مختل میکند، مسئله فقط «وجود آب» نیست، بلکه باید به این اندیشید که چگونه نزدیکترین آب در دسترس را به آب سالم و قابلشرب تبدیل کنیم. در چنین شرایطی، هر قطره آب ارزش حیاتی پیدا میکند. گاه همان آب چاه یا رودخانه که در نگاه نخست برای شرب مناسب نیست، با یک فرایند علمی ساده، کمهزینه و مطمئن میتواند به منبعی گرانبها برای زندگی تبدیل شود. این یعنی بهرهگیری …
