جوان آنلاین: در حالی که مازندران با میانگین بارشهای چشـــمگیر و رودخانههای خروشان که در جای جای دشتها و کوهپایههایش جاری هستند و از همه مهمتر در همسایگی دیوارههای آبی دریای خزر قرار دارد، اما این فراوانی ظاهری، بر لبان این استان خشکسالیهای پنهانی را نشانده است. مدیریت سطحی آب، همچنان در سایه بیبرنامگی رنگ میبازد و در نبود زیرساختهای لازم برای هدایت و ذخیرهسازی، ۸۰ درصد نیاز آبی مازندران از سفرههای زیرزمینی استخراج میشود که زخمی عمیق بر پیکر آبخوانهای استان به شمار میآید. فرسودگی بیش از ۵ هزار و ۳۰۰ کیلومتر از شبکه ۲۵ هزار کیلومتری آبرسانی، به این بحران دامن زده و زیرساختها را ناتوان کرده است. با اینحال، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب مازندران از اجرای هزار و ۲۳۵ پروژه کلان خبر میدهد و تأکید دارد که توسعه زیرساختها در شرق استان، به عنوان کانون تنش آبی، اکنون با شتابی دوچندان دنبال میشود تا این عقبماندگی تاریخی جبران شود.
وضعیت منابع آبی مازندران با میانگین کشور تفاوت قابلتوجهی دارد و الگوی مصرفی آن، با واقعیتهای اقلیمی در تضاد است، در حالی که حدود ۵۸ درصد آب شرب کشور از منابع سطحی تأمین میشود، این میزان در مازندران تنها ۲۰ درصد است. این تفاوت فاحش، هشداری است که نشان میدهد با وجود تصور عمومی از پرآبی شمال، مدیریت آب در این استان با چالشی ساختاری روبهروست. منابع آب سطحی که باید منبع اصلی حیات باشند، به دلیل فقدان سدها و بندهای انحرافی، به راحتی به دریا میریزند و سفرههای زیرزمینی را در شرایطی قرار میدهند که هر روز بیش از گذشته، تراز منفی آنها را به رخ میکشد. …
