جوان آنلاین: زمانی که تفاهمنامه موسوم به «تفاهمنامه اسلامآباد» میان رئیسانجمهور ایران و امریکا امضا شد، بسیاری آن را «تفاهمنامهای که اجرا نخواهد شد» نامیدند. این عده اتفاقاً دو گروه بسیار مجزا بودند! یک عده میگفتند «امریکا هرگز به هیچ تفاهم و توافق و عهدی پایبند نیست، فلذا نباید به تفاهم امید بست»، ولی گروه دیگری نیز به این تفاهم امید نداشتند زیرا میگفتند «این تفاهم زیادی خوب است! و هر ۱۵ بند آن به نفع ایران است. پس معلوم است که امریکا در امضای آن ریگی به کفش دارد و نقشهای در سر دارد». از همان روز اول امریکا یکی یکی بندها را نقض و بعد رسماً ترامپ اعلام کرد که از تفاهم خارج شده است.
ایران اکنون گویا درس تازهای برای ترامپ دارد: میخواهی تنگه (با ترتیبات ایرانی) باز شود، به همان تفاهمی بازگرد که امضای ظاهری کردی! اگر آن تفاهمی را که بیشتر ناظران «تفاهمی یکطرفه به نفع ایران» میدانستند با نیتی شوم که به وقتش از آن خارج شوی، امضا کردی، حالا باید دقیقاً به همان تفاهم بازگردی. در غیر این صورت، تنگه هرمز «با ترتیبات ایرانی بسته میماند»، نه اینکه «با ترتیبات ایرانی باز شود»! …
