جوان آنلاین: یکی از وجوه کمتر روایت شده از سیره علمی و فرهنگی رهبر شهید انقلاب اسلامی توجه ویژه ایشان به تحصیل و آموزش بانوان بهویژه در حوزه علوم و معارف دینی است؛ رویکردی که ریشههای آن را باید در سالهای پیش از پیروزی انقلاب اسلامی جستوجو کرد و پس از آن نیز در حمایت از این قشر برای تحصیل علوم دینی و همچنین تأکید بر ضرورت قرارگرفتن زنان فقیه در مسیر اجتهاد و پاسخگویی به مسائل بانوان جامعه استمرار یافت. این رویکرد در طول دهههای بعد، ابعاد گستردهتری یافت و به حمایت از ارتقای جایگاه علمی بانوان و تربیت آنان برای ایفای نقشهای آموزشی، فرهنگی و علمی انجامید. در این نوشتار به بازخوانی تحلیلی روایت دو نفر از بانوانی میپردازم که از نزدیک شاهد تلاشهای مؤثر حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای در مسیر ارتقای سطح علمی زنان و تربیت بانوان عالمه بودهاند؛ دو روایتی که میتواند گوشهای از این مسیر و بخش کمتر دیده شده از تاریخ آموزش دینی زنان در ایران معاصر را، برای تاریخپژوهان و علاقهمندان روشن کند.
روایت اول، بانو طاهایی و تجربه یک تربیت علمی ـ انقلابی
روایت اول مربوط به بانو فاطمه طاهایی (اشرفالسادات خاموشی)، مؤسس مکتب نرجس در مشهد است. وی در سال ۱۳۰۹ش، در تهران و در خانوادهای مذهبی و مرتبط با عالمان و معتمدان بازار تهران به دنیا آمد. به دلیل محدودیتهای آموزشی آن دوره از تحصیلات رسمی مدرسهای برخوردار نشد و خواندن و نوشتن را با معلم خصوصی خویش فراگرفت. پس از ازدواج، علوم اسلامی را نزد حجتالاسلام سیدهاشم طاهایی، پدر همسرش و سیدجلالالدین طاهایی، همسر خویش آموخت و بهتدریج در مسیر دانشاندوزی دینی قرار گرفت و با مهاجرت به مشهد از محضر اساتید بنام این خطه همچون آیتالله میرزاجواد آقا تهرانی، دایی خود آیتالله حاج شیخ غلامحسین تبریزی (عبدخدایی)، آیتالله نهاوندی، شهید حجتالاسلام والمسلمین سیدعبدالکریم هاشمینژاد و حجتالاسلام موسویان بهره برد. اهمیت زندگی علمی بانو طاهایی تنها در فراگیری علوم اسلامی خلاصه نشد. او آموختههای خود را به بستری برای آموزش و تربیت دیگر بانوان تبدیل کرد و در سال ۱۳۴۵ش، مکتب نرجس (س) را در مشهد بنیان نهاد؛ مجموعهای که بهتدریج به یکی از کانونهای مهم آموزش معارف اسلامی و تربیت بانوان در سالهای پیش از پیروزی انقلاب …
