جوان آنلاین: فصل جدید لیگ برتر که شروع میشود، تب فوتبال باشگاهی دوباره بالا میگیرد و شور و هیجان به این رشته پرهوادار بازمیگردد. اما این تب شامل درخشش ستارهها، کیفیت بالای بازیها و تیمها نمیشود و تمام هیجان لیگ را باید در حواشی، جنجالها، اعتراضها، کیفیت پایین مسابقات و صدالبته نبود ستاره در زمین جستوجو کرد.
حرفهای شدن فوتبال در کشور ما تنها به پرداخت دستمزدهای نجومی خلاصه میشود و خبری از بازیکنسازی، ظهور پدیدههای جدید و درخشش ستارهها در زمین نیست. اینکه تیمهای مطرح فوتبال جهان به استفاده از بازیکنان کمسنوسال روی آورده، روی آنها سرمایهگذاری میکنند و حتی در بازیهای سرنوشتساز به آنها فرصت درخشش میدهند، برنامهای کاملاً حسابشده است. موضوعی که در لیگ ما توجهی به آن نمیشود و علاوهبر این خلأ، ستاره واقعی در لیگ برتر برای هیچکس مهم نیست. تنزل به چنین وضعیتی چالشی است که باید کاملاً ریشهای به آن پرداخت. با اینحال، تعدد دلایل تأثیرگذار در بحران نداشتن ستاره باعث میشود در این گزارش تنها به چند مورد مهم آن اشاره کنیم.
آیندهای در کار نیست!
تعداد تیمهای لیگ برتر امسال افزایش یافته و ۱۸ تیم رقابت برای قهرمانی را آغاز کردهاند. اما پرواضح است که هیچکدام از این تیمها، چه مدعیان قهرمانی، چه تیمهای متوسط و چه آنها که از همین حالا برای بقا و سقوط کردن میجنگند، هیچکدام به بیش از یک فصل فکر هم نکردهاند. درواقع بهتر است بگویم در فوتبال ما سالهاست مسئولان و دستاندرکارانش نهایتاً نوک بینیشان را میبینند و همین که سمتشان را حفظ کنند و اخراج نشوند برایشان کفایت میکند.
اگر غیر از این بود، مدیران باشگاهها برای خرید بازیکنان بنجل، بیکیفیت و گمنام حاضر به پرداخت میلیاردها تومان نمیشدند. یا لااقل زیربار آپشنهای مندرآوردی بازیکنان اسمی نمیرفتند؛ آپشنهایی که رسماً برای خالی کردن جیب باشگاه در قراردادها درج میشود و بازیکنانی که همه توانشان را برای حاشیهسازی به کار میگیرند، نه درخشش در زمین. با همین تفکر برای مربیان هم، داشتن بازیکن اسمو رسم دار که در بازیهای حساس حریف جنجال و حواشی رقبا و هواداران شود، مهمتر از چهرههای مستعدی است که در حسرت دیده شدن و پیدا کردن فرصت میسوزند.
پسرفت باشگاهی …
