جوان آنلاین: در شرایطی که افزایش جمعیت سالمند، کمبود پزشک متخصص و توزیع نامتوازن نیروی انسانی از مهمترین چالشهای آینده نظام سلامت کشور به شمار میرود، بررسی روند ظرفیت پذیرش رشته اورولوژی در دانشگاههای بزرگ طی یک دهه گذشته، از ثبات یا تغییرات محدود ظرفیت در برخی مراکز حکایت دارد؛ وضعیتی که در کنار فشار کاری بالای رزیدنتها و نبود امکان پذیرش در شماری از دانشگاههای مادر استانها، ضرورت بازنگری جدی در سیاستگذاری ظرفیت این رشته را بیش از گذشته مطرح میکند.
مجلس شورای اسلامی با توجه به نیازهای آینده نظام سلامت، در بند «پ» ماده ۶۹ قانون برنامه هفتم پیشرفت، وزارت بهداشت را مکلف کرده است ظرفیت پذیرش رشتههای تخصصی پزشکی را در طول اجرای برنامه، سالانه ۱۲درصد افزایش دهد. این حکم قانونی در شرایطی تصویب شده که کشور از یک سو با کمبود و توزیع نامتوازن پزشکان متخصص مواجه است و از سوی دیگر، در سالهای پیش رو با افزایش قابل توجه جمعیت سالمند و در نتیجه رشد تقاضا برای خدمات تخصصی درمانی روبهرو خواهد شد. هدف از این حکم را نمیتوان صرفاً افزایش عددی ظرفیت پذیرش دانست. افزایش ظرفیت زمانی معنا پیدا میکند که بتواند به تربیت نیروی متخصص بیشتر، توزیع مناسبتر پزشکان در سراسر کشور، کاهش فشار بر نیروهای موجود و در نهایت افزایش دسترسی مردم به خدمات تخصصی منجر شود.
بررسی نحوه اجرای افزایش ظرفیت در دو سال گذشته نشان میدهد بخش قابل توجهی از ظرفیتهای اضافهشده به رشتههایی اختصاص یافته که بخشی از صندلیهای آنها در فرآیند پذیرش تکمیل نمیشود. بر اساس بررسیهای انجامشده، حدود ۵۰ درصد از افزایش ظرفیت به رشتههایی اختصاص یافته که با مشکل تکمیل نشدن ظرفیت مواجه بودهاند. این موضوع، ضرورت بازنگری در نحوه توزیع ظرفیتها و توجه به نیاز واقعی کشور را مطرح میکند.
در این میان، اورولوژی از جمله رشتههایی است که نمیتوان اهمیت آن را در برنامهریزی آینده نظام سلامت نادیده گرفت.
نیاز به متخصصان اورولوژی تنها به شرایط فعلی محدود نمیشود. افزایش سن جمعیت میتواند نیاز به خدمات مرتبط با بیماریهای دستگاه ادراری، مشکلات کلیوی، بیماریهای پروستات و سایر اختلالات مرتبط با سیستم ادراری و تناسلی را افزایش دهد. از این منظر، ظرفیت تربیت متخصص اورولوژی باید با نگاه بلندمدت و بر اساس …
