این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
گرد و غبار مسیر روی کولهپشتیام نشسته و من در میان انبوه زائرانی که از هر نژاد و زبانی آمدهاند، به موکبی در ۶ کیلومتری کربلا رسیدهام. پیرمردی عراقی با چهرهای آفتابسوخته، استکانی چای جلوی من میگیرد و وقتی ناخواسته دستم را به سمت جیبم بردم، احساس کرد میخواهم پول بدهم، با لحنی آمیخته به تعجب و شوخی گفت: «أنتم زوار الإمام الحسین علیهالسلام و نحن خدامکم. أنتم فی أعیننا!» این جمله کوتاه، برای من عصاره یک تمدن بود. در جهانی که همه چیز با برچسب قیمت معنا مییابد، میلیونها انسان، بیهیچ چشمداشت مادی بزرگترین سیستم خدمات عمومی رایگان جهان را فقط با رمز «محبت» اداره میکنند. اینجا اربعین ۱۴۴۸ است و آنچه در برابر چشمانم جان میگیرد، چیزی نیست جز طلوع «جامعه طیبه». …
