براساس گزارش این روزنامه انگلیسی، پس از آنکه اعضای خانواده خدمه این ناو در هفته جاری به رسانهها و اعضای کنگره در مورد کمبود آذوقه، آلودگی آب و مشکلات سلامت روان از جمله اقدام به خودکشی یک نفر خبر دادند، جنجال بر سر ناو آبراهام لینکلن بالا گرفت. هرچند دونالد ترامپ رئیسجمهوری ایالات متحده روز جمعه این نگرانیها را نادیده گرفت و فشاری که اعضای خانواده خدمه تجربه می کنند را رد کرد و گفت که این ناو به زودی با یک ناو دیگر جایگزین خواهد شد.
ستون نویس فایننشال تایمز مینویسد: اما خشم از وضعیت این ناو هواپیمابر که نزدیک به پنج هزار ملوان نزدیک به ۹ ماه است بر روی آن بسر میبرند همزمان با بدبینی فزاینده آمریکاییها نسبت به جنگ با ایران رخ می دهد که به یک نبرد طولانی و پرهزینه دیگر در خارج از ایالات متحده تبدیل شده است. به عبارتی مشکلات این ناو، علاوه بر هزینههای هنگفت تسلیحاتی، به نگرانیها در مورد کاهش منابع نظامی ایالات متحده در رابطه با جنگ ایران افزوده است.
مطابق این گزارش، مشکلات کنونی آزمونی دیگر برای هگست است که در پی جنجالها بر سر اخراج چند ژنرال عالیرتبه ارتش ایالات متحده و بازسازی فرهنگ ارتش مطابق با دیدگاههای «ضد ووک» به عنوان یک مجری سابق فاکس نیوز در کانون انتقادها قرار گرفته بود.
شخص هگست هم روز پنجشنبه در جریان بازدید از پاناما، در گفتوگو با خبرنگاران هرگونه شرایط بد ملوانان بر روی این ناو را رد کرد و گفت: «ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن خط قرمز کشور را حفظ کرده و کار فوقالعادهای انجام داده است.»
در ادامه این گزارش آمده است: فشار بر هگست احتمالا همچنان ادامه خواهد، زیرا به نظر میرسد دولت ترامپ بیش از پیش از نگرانی خانوادههای ملوانان بیخبر است.
در روزهای اخیر چاک شومر رهبر اقلیت دموکرات سنا در انتقادی صریح و تند علیه هگست خواستار اخراج وی به عنوان وزیر جنگ شد و گروهی از اعضای کنگره هم در نامهای به او خواستار پاسخگویی سریع وی در این زمینه شدهاند؛ از جمله اسکات پیترز از نمایندگان کنگره و یکی از نویسندگان این نامه که به فایننشال تایمز گفت: «این یک ضرورت امنیت ملی است و خانوادههای ملوانان ناو آبراهام لینکلن سزاوار اطلاع یافتن از آنچه در این ناو در حال وقوع است هستند.»
در ادامه این گزارش یادآوری شده است: ناو آبراهام لینکلن بخشی از استقرار گسترده نیروی دریایی ایالات متحده در خاورمیانه به دلیل جنگ علیه ایران است.
اریک ریون معاون پیشین وزیر نیروی دریایی معتقد است: «در رده های مختلف ارتش نگرانی زیادی وجود دارد که برنامههای استقرار و سرعت عملیات به خوبی مدیریت نمیشوند.»
وی افزود: «این وضعیت نه تنها در مورد نیروی دریایی، بلکه در مورد نیروی هوایی و ارتش نیز صدق میکند.»
این مقام سابق ارتش ایالات متحده سپس ادامه داد: «اگر فرض را بر این بگذاریم که همه باید تحت فشار بیشتر قرار گیرند، من فکر میکنم بسیاری از کارشناسان نظامی میدانند که این امر پیامدهای بلندمدتی بر آمادگی نیروها دارد.»
رزماری کلانیک مدیر برنامه خاورمیانه در «اندیشکده دیفنس پرایوریتیز» مستقر در واشنگتن نیز معتقد است: «خشم ناشی از ناو آبراهام لینکلن، بازتاب نگرانیهای گستردهتری است که ارتش ایالات متحده با دست خالی مجبور به ادامه شده است.»
وی افزود: «من با سربازان و خانوادههایشان بسیار همدردی میکنم. اما از منظر تحلیلی، چنانچه نیازهای اولیه آنها تامین نشود، نمیتوان گفت این یک نیروی جنگی است. تامین نیازها برای نیروها قانون شماره یک جنگ است و ایالات متحده در انجام آن ناکام مانده است.»
