اگر هوش مصنوعی بتواند از چهره یا صدای ما محتوایی بسازد که هرگز تولید نکردهایم، قانون کیفری چگونه از حیثیت، اموال و امنیت ما حمایت میکند؟ وقتی تصویر و صدای ما میتواند جعل شود، چه کسی از حقیقت و آبروی ما محافظت میکند؟ این پرسشها، با گسترش فناوری «دیپفیک» دیگر صرفاً یک فرض دور از ذهن نیست.
دیپفیک، فناوری تولید یا دستکاری صدا، تصویر و ویدئو با کمک هوش مصنوعی است؛ فناوریای که میتواند چهره یا صدای افراد را چنان بازسازی کند که محتوای تولیدشده در نگاه نخست واقعی به نظر برسد. این ابزار ممکن است کاربردهای آموزشی، هنری یا سرگرمی داشته باشد، اما هنگامی که برای تحریف واقعیت، تخریب آبرو، فریب مالی یا تهدید اشخاص به کار رود، دیگر نمیتوان آن را صرفاً یک شوخی اینترنتی دانست. تصور کنید صدای فردی شبیهسازی شود و از اعضای خانواده او درخواست پول کند؛ یا تصویری ساختگی از یک شخص در فضای مجازی منتشر شود که او را در موقعیتی خلاف واقع نشان میدهد. در چنین فرضهایی، آسیب فقط مجازی نیست. اعتبار اجتماعی، روابط خانوادگی، آرامش روانی و حتی دارایی افراد ممکن است در معرض خطر قرار گیرد. …
