جوان آنلاین: درختان، ریههای تپنده زمین و نگهبانان حیاتی منابع آبی هستند که با تعدیل اقلیم و تثبیت خاک، ضامن بقای زیستبومند. حفظ این گنجینههای سبز نه تنها به پایداری محیطزیست میانجامد، بلکه با رویکردهای نوین، فرصتهای اشتغال پایدار ایجاد میکند. در همین راستا و بر اساس ماده ۳۶ قانون برنامه هفتم پیشرفت، سازمان منابع طبیعی مکلف به اجرای طرح «مدیریت پایدار جنگل» شده است؛ طرحی که با ممنوعیت کامل برداشت چوب از جنگلهای هیرکانی، فصلی نو در صیانت از این عرصهها میگشاید.
جنگلهای هیرکانی، با قدمتی کهن، میراث طبیعی بیبدیلی هستند که اکنون در سایه قوانین جدید، از تیغ تبر مصون ماندهاند. این زیستبوم ارزشمند، در جایگاه یک منبع تولید چوب و به مثابه سامانه پیچیده حیاتبخش، در فرآیند گذار به مدیریت علمی و پایدار، رویکردی حفاظتی و مبتنی بر فناوری را تجربه میکند. با ابلاغ و اجرایی شدن ماده ۳۶ قانون برنامه هفتم پیشرفت، پارادایم مدیریت جنگلهای شمال کشور از «بهرهبرداری صنعتی» به «مدیریت پایدار» تغییر جهت داده است. این چرخش استراتژیک که به معنای پایان رسمی هرگونه برداشت درخت از این عرصههای هیرکانی است، گامی بلند در جهت حفظ تنوع زیستی و احیای اکوسیستمهای آسیبدیده محسوب میشود. سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور در نخستین گام عملیاتی، فرآیند تدوین و اجرای طرح مدیریت پایدار جنگل را در ۱۰۴ حوزه آبخیز جنگلی شمال کشور کلید زده است. براساس آمارهای رسمی، مطالعات مربوط به ۲۸ حوزه آبخیز که وسعتی معادل ۷۰۰ هزار هکتار را در بر میگیرد، به پایان رسیده و مسیر برای اجرای عملیاتی آن از سال جاری هموار شده است. این گذار، نه تنها یک تغییر حقوقی، بلکه یک بازنگری در مدلهای معیشتی جوامع محلی نیز به شمار میآید.
تکنولوژی و زراعت چوب، دو بازوی مدیریت پایدار
به گفته معاون امور جنگل سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور، در مدل جدید، جوامع محلی نه به عنوان مجریان بهرهبرداری از چوب، بلکه به عنوان ذینفعان اصلی در بهرهبرداری از محصولات غیرچوبی، توسعه …
