رونالدو دوران حرفهای خود را در چند باشگاه بزرگ سپری کرد. او ابتدا در سال ۱۹۹۴ به آیندهوون هلند پیوست و سپس در فصل ۱۹۹۵-۱۹۹۶ راهی بارسلونا شد. البته دوران حضورش در این باشگاه چندان طولانی نبود و پس از آن به اینتر رفت و مسیر درخشان خود در فوتبال را ادامه داد.
رونالدو در گفتوگو با روزنامه کاتالانی «اسپورت»، مسئولان وقت بارسلونا را عامل اصلی جدایی خود از این باشگاه و انتقال به اینتر دانست؛ انتقالی که با پیشنهاد و سرمایهگذاری ماسیمو موراتی، رئیس وقت اینتر انجام شد.
این ستاره سابق فوتبال که سابقه بازی برای رئال مادرید و میلان را نیز دارد، گفت در سال ۱۹۹۶، یعنی چند ماه پیش از انتقالش به اینتر، از سوی مدیران بارسلونا با رفتاری مواجه شد که آن را نوعی خیانت میداند.
رونالدو درباره آن اتفاق گفت: در بارسلونا خیلی خوشحال بودم. مدیر برنامههایم در آنجا بودند و در نهایت آنها برای تمدید قراردادم به توافق رسیدند. با من تماس گرفتند و گفتند ما به توافق رسیدهایم که قرارداد جدیدی با بارسلونا امضا کنی. همه ما خوشحالیم و باشگاه هم خوشحال است اما سه روز بعد با من تماس گرفتند و گفتند ما نمیتوانیم این قرارداد را با تو امضا کنیم. اگر فرصت جدایی داری، فقط باید پول لازم برای پرداخت بند فسخ قرارداد را بیاوری و آنوقت میتوانی بروی.
رونالدو ادامه داد: از اینکه باشگاه ناگهان موضعش را تغییر داد، بسیار ناامید شدم. به آنها گفتم دیگر احساس راحتی نمیکنم که در بارسلونا بمانم چون این افراد به حرفی که میزنند پایبند نیستند. بنابراین میخواهم بروم. این رفتار باعث ناامیدی من شد.
در ادامه، اینتر وارد مذاکره شد و برای جذب رونالدو ۴۰ میلیون یورو به بارسلونا پرداخت؛ مبلغی که در آن زمان رقمی فوقالعاده بزرگ محسوب میشد و انتقال رونالدو را به یکی از تاریخیترین جابجاییهای فوتبال تبدیل کرد.
رونالدو نازاریو پیش از ترک بارسلونا و انتقال به اینتر، در فصل ۱۹۹۵-۱۹۹۶ همراه با این باشگاه اسپانیایی قهرمان جام در جام اروپا شده بود.
این انتقال سرآغاز دورهای درخشان برای رونالدو در اینترشد؛ جایی که با نمایشهای فوقالعاده خود به یکی از محبوبترین و تأثیرگذارترین ستارههای فوتبال جهان تبدیل شد.
