رامین پرتو
جنگ اوکراین و روسیه در میانه پنجمین سال خود، بیش از آنکه به سمت کاهش تنش حرکت کند، در حال گسترش به لایههای تازهای از جنگ ترکیبی، حملات دوربرد، رقابت تسلیحاتی و فشارهای اقتصادی و دیپلماتیک است. حملات اخیر به کییف و مسکو، افزایش استفاده از پهپادها علیه زیرساختهای عمیق، گزارش استقرار یک یگان موشکی کرهشمالی در غرب روسیه و همزمان تلاشهای محرمانه برخی دیپلماتهای سابق برای یافتن مسیر مذاکره، تصویری متناقض اما معنادار از وضعیت کنونی ارائه میدهد: میدان نبرد به مرحلهای رسیده که هر دو طرف میکوشند هزینه جنگ را از خط مقدم به عمق سرزمین رقیب منتقل کنند، در حالی که کانالهای سیاسی هنوز از کار نیفتادهاند.
جنگی که از خط مقدم عبور کرده است
حمله موشکی اخیر روسیه به کییف و مناطق پیرامونی، با دهها موشک بالستیک، موشکهای کروز و پهپاد همراه بود و بنا بر اعلام مقامهای اوکراینی، دهها کشته و زخمی بر جای گذاشت. آتشسوزی در ساختمانهای مسکونی، انبارها و دیگر نقاط پایتخت، بار دیگر نشان داد که عمق خاک اوکراین همچنان یکی از اصلیترین اهداف فشار نظامی روسیه است. در مقابل، مسکو نیز با افزایش حملات پهپادی اوکراین مواجه شده است. شهردار مسکو از افزایش قابل توجه پهپادهای پرتابشده به سوی پایتخت خبر داده و وزارت دفاع روسیه نیز از رهگیری صدها پهپاد در مناطق مختلف، دریای سیاه و دریای آزوف سخن گفته است.
جنگ اوکراین برای کرهشمالی به محیطی تبدیل شده که میتواند توان موشکی و نظامی خود را در یک منازعه واقعی محک بزند و استقرار یگان موشکی را باید بخشی از تعمیق پیمان دفاعی دو کشور دانست که میتواند جنگ را از یک درگیری عمدتاً روسی- اوکراینی به عرصهای با مشارکت مستقیمتر بازیگران ثالث تبدیل کند
حال، سوال این است که چرا دو طرف اکنون به عمق خاک یکدیگر حمله میکنند؟ نخست، جنگ فرسایشی در خط مقدم ۱۲۰۰ کیلومتری، امکان دستیابی سریع به پیروزی تعیینکننده را محدود کرده است. بنابراین، تخریب زیرساختها، مراکز لجستیکی، انبارها، تأسیسات انرژی و مراکز فرماندهی میتواند …
