این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
تقویم را که ورق میزنیم، سیاههی طولانی اخبار حوادث کار، نفس را در سینه حبس میکند. تنها در یک بازه زمانی کوتاه، از ۲۸ مرداد ماه تا یکم شهریور، کارگاههای ساختمانی سراسر کشور به قربانگاه خاموش کارگرانی بدل شدند که برای لقمهای نان، جان بر کف دست گرفتند و هرگز به خانه بازنگشتند. اخبار سقوط از ارتفاع، ریزش آوار و بلعیده شدن در چاهکهای تاریک آسانسور، دیگر حتی به تیتر یک رسانهها هم راه پیدا نمیکند؛ گویی مرگِ کارگر ساختمانی، به یک «عادت روزمره» برای جامعه و یک «عدد» در زونکنهای بایگانی مسئولان تبدیل شده است.
به گزارش ایلنا، اما معمای تلخ ماجرا اینجاست: کسانی که سقفهای امن برای صاحبان قدرت و ثروت میسازند، خود حتی از داشتن یک تور ایمنیِ ساده در ارتفاع دهها متری محروماند. …
