با نزدیکشدن به پایان مهلت آتشبس و افزایش تهدیدهای واشنگتن؛تحریم، نفت و تنگه هرمز به سه ضلع اصلی فشار و بازدارندگی تبدیل شدهاند. ترامپ از «ضربه اقتصادی بیسابقه» به ایران میگوید و تهران در مقابل، هرمز را یکی از مهمترین اهرمهای راهبردی خود میداند؛ معادلهای که میتواند هم اقتصاد ایران و هم بازار جهانی انرژی را تحت تأثیر قرار دهد.
به گزارش اقتصاد24، در روزهایی که عقربههای ساعت با شتابی نگرانکننده به سمت پایان مهلتهای تعیینشده برای آتشبس و احتمال برگشت به درگیریهای نظامی حرکت میکنند، تشدید ادبیات تهاجمی میان کاخ سفید و تهران نشان میدهد که تنش میان دو طرف وارد مرحلهای بسیار حساس، پیچیده و تعیینکننده شده است. در این فاز جدید، مرکز ثقل رقابت و رویارویی از صحنه درگیری مستقیم نظامی به یک جنگ اقتصادی تمامعیار و همهجانبه منتقل شده است؛ جنگی که در آن آبراهه استراتژیک تنگه هرمز بار دیگر به عنوان نقطه پرگار و کانون اصلی موازنه قدرت، تحرکات دیپلماتیک و ارزیابیهای ژئواستراتژیک در سطح منطقه و جهان مطرح میشود.
اظهارات اخیر دونالد ترامپ مبنی بر وارد آوردن یک ضربه اقتصادی بسیار قوی و بیسابقه به ایران و تاکید صریح و بیپرده او بر بیمیلی نسبت به تقارن زمانی این تصمیم با محاسبات درونحکومتی و انتخابات میاندورهای در آمریکا، رونمایی رسمی از دکترین تازه واشنگتن برای مسدودسازی کامل شریانهای مالی، تجاری و درآمدی ایران است. در سوی مقابل، واکنش بسیار صریح، قاطع و بیارتباط با پروتکلهای محافظهکارانه دیپلماتیک از سوی مقامهای ارشد کشورمان، به ویژه کاظم غریبآبادی، معاون وزیر امور خارجه، که خطاب به رییسجمهور آمریکا تاکید کرد تنگه هرمز نه با توییت و ناو تصاحب میشود و نه با سخنرانی انتخاباتی، ابعاد حقوقی، تجاری، امنیتی و حاکمیتی این رویارویی را شفافتر از هر زمان دیگری در برابر افکار عمومی بینالمللی قرار داده است.
تحلیل عمیق و دقیق رفتار جدید مقامات تصمیمگیر و اتاقهای فکر در واشنگتن، بهویژه ساختار …
