حمیدرضا مهدیزاده
ظاهراً ایران و عمان تاحدودی به توافق رسیدهاند و خبرگزاریهای متعدد مدعی شدهاند که طی ساعات آینده بیانیهای مشترک منتشر میشود. ازسوی دیگر، مقامهای پاکستانی اعلام کردند که آقای عراقچی روز جمعه عازم اسلامآباد خواهد شد؛ هرچند تا این لحظه(عصر جمعه) خبری در خصوص سفر وزیرخارجه به اسلامآباد منتشر نشده است. در آنسو، «دونالد ترامپ» مدعی شده که جمهوری اسلامی در حال گفتگو و توافق با اوست، اما تهران ارتباط مستقیم با آمریکا را رد میکند. تحولات فعلی را چگونه تحلیل میکنید؟
تصور من این است که از یکسو آقای ترامپ درباره مذاکرات و دستاوردهای آن غلو میکند، و از سوی دیگر در داخل کشور نیز به دلیل مهار و آرام کردن محافظهکاران افراطی، واقعیتها شفاف با مردم در میان گذاشته نمیشود.
من تصور میکنم حاکمیت و تصمیمگیرندگان اصلی به این جمعبندی رسیدهاند که باید از ابزار زمان و موقعیت ممتاز ژئوپلیتیک کشور استفاده کنند. موضعگیریهایی از جنس توئیت آقای رضایی، سنگاندازی بر سر راه «دیپلماسیِ گشایش» است، اما اگر تصمیم بر پیشبرد مذاکرات باشد، این نوع مخالفتها نمیتواند مسیر اصلی توافقات منطقهای را بهکلی متوقف کند، هرچند هزینهها و زمان دستیابی به نتیجه را افزایش میدهد که اصلا خوب نیست
در حال حاضر، مذاکره و به سرانجام رساندن آن هم به نفع ایران است و هم به نفع آمریکا. شرایط اقتصادی هیچیک از دو کشور اجازه تداوم بحران را نمیدهد. در داخل آمریکا مشکلات عدیدهای وجود دارد و در کشور ما نیز، اگرچه تلاش شده تابآوری اقتصادی بالاتر نشان داده شود، اما هر تحلیلگری با نگاه به آمار و ارقام متوجه وضعیت ناگواری اقتصادی میشود؛ وضعیتی که میتواند برای دولت و مردم، چالشساز باشد.
متأسفانه خوانشی که برخی حضرات از امنیت ملی دارند، یک برداشت کاملاً ایستا و تقابلی است. وقتی امثال آقای رضایی شرط میگذارند یا خط و نشان میکشند، عمدتاً مخاطب داخلی دارند؛ یعنی میخواهند به بدنه حامی خودشان …
