بازگشت مهران مدیری به صداوسیما و ساخت سریال جدید، فقط یک خبر فرهنگی نیست؛ نشانه تغییری بزرگتر در رابطه میان
جامعه، سلبریتیها و نهادهای رسمی فرهنگ است.
مازیار وکیلی در رویداد۲۴ نوشت: اگر چند سال پیش بود، انتشار تیزرهای سریال جدید مهران مدیری میتوانست صرفاً یک اتفاق فرهنگی مهم تلقی شود و صداوسیما با افتخار روی بازگشت یکی از محبوبترین چهرههای طنز خود مانور دهد تا مخاطبان بدون هیچ حاشیهای پای اثر جدید او بنشینند. اما مسئله اینجاست که جامعه امروز ایران دیگر شباهتی به جامعه 15 یا 20 سال قبل ندارد.
جامعه ایران در تابستان ۱۴۰۵ به جامعهای خسته، رنجور، خشمگین و بهشدت دوقطبی تبدیل شده است؛ جامعهای که طی سالهای گذشته حوادث مهمی را پشت سر گذاشته و نقاط عطف سیاسی و اجتماعی متعددی را تجربه کرده است. حوادث دیماه ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸، پاییز ۱۴۰۱ و دیماه ۱۴۰۴، نگاه بخش بزرگی از مردم به نهادهای فرهنگی، بهخصوص صداوسیما را تغییر داده است.
بهعنوان مثال، همین مهران مدیری در آغاز حوادث سال ۱۴۰۱ بهصراحت و در موضعی بهشدت رادیکال اعلام کرد که حتی حاضر نیست یک فریم از کارهایش از صداوسیما پخش شود؛ اما مدتی بعد که روند وقایع به شکل دیگری رقم خورد و اوضاع به سمت دیگری پیش رفت، با چرخشی عجیب نهتنها از صحبتهای اولیه خود ابراز ندامت کرد، بلکه حتی حاضر شد با صداوسیما کار کند و برای آنها سریال بسازد.
این چرخش آشکار و نهان البته فقط به مدیری محدود نمیشود. اکثر قریببهاتفاق سلبریتیهای وطنی بعد از هر حادثه سیاسی-اجتماعی مهمی مدتی سکوت کردند و اجازه دادند تا روند نهایی واقعه مشخص شود تا بعداً بتوانند به فعالیت خود ادامه دهند. حتی برخی از آنها مانند همایون اسعدیان و رضا کیانیان، خیلی محکم به وسطبازی خود اعتراف کردند.
جریان جلیلی-جبلی و نگاه ابزاری به سلبریتیها
جوزف گوبلز، وزیر تبلیغات و پروپاگاندای آدولف هیتلر، در سخنرانی ۱۵ مارس ۱۹۳۳ خود نقلقول جالبتوجهی دارد که میتواند بهخوبی نگرش مدیران فعلی صداوسیما را به رسانه توضیح دهد: «به شما خواهیم گفت چه اتفاقی میافتد، …
