یکی از فعالان صنفی استان گیلان، مشکلات معیشتی، عدم امنیت شغلی و تبعات منفی حضور شرکتهای واسطهگر (پیمانکاران تامین نیروی انسانی) در واحدهای تولیدی رشت را تشریح کرد.
محمد محمدپور در گفتوگو با ایلنا گفت: کارگران سالهاست که قربانی تصمیمات نادرست و نگاههای غیرکارشناسی شدهاند. چرا کارگر باید کار کند اما با منت، دستمزد خود را از پیمانکار بگیرد و بیمه و سوابق شغلیاش به درستی رد نشود تا در زمان بازنشستگی دچار مشکل شود؟ قراردادهای یکطرفه و سفیدامضا نیز به نوبه خود به ابزاری برای تحت فشار گذاشتن کارگران تبدیل شده است.
این کارگر با اشاره به مطالبات قانونی و پروندههای ثبتشده در اداره کار رشت افزود: در حال حاضر بیش از ۲۰۰ شکایت بابت معوقات طرح طبقهبندی مشاغل از شرکتهای خزرپلاستیک و پارس زراسا و شرکتهای پیمانکاری همکار نظیر «سپهر عمران»، «گیلپاک شمال» و «خاکسار» و... در اداره کار شهرستان رشت ثبت شده و مدارک و استعلامات آن کاملاً موجود است. حجم شکایات به گونهای است که این واحدها در استان و شهر رشت انگشتنما شدهاند.
وی با انتقاد از سیستم تأمین نیرو و چندلایگی کارفرمایان گفت: کارگر در کارگاه اصلی مثلاً «خزرپلاستیک» دستور کار میگیرد اما بیمه او توسط شرکت پیمانکاری دیگری رد میشود که بدون اطلاع کارگر قراردادشان با کارفرمای اصلی منعقد شده است. این وسط «پیمانکار» در نقش فروشنده، «کارگاه اصلی» خریدار و «کارگر» برده بیدفاع این داستان تلخ است که اثرات مخرب آن تا زمان مرگ و حتی پس از آن برای خانوادههای کارگری باقی میماند. کارگر باید برای مطالبات اثباتشده خود سالها میان چند پیمانکار و کارگاه با چند کد کارگاهی سرگردان باشد. برای مثال، پرونده شخصی اینجانب از سال ۱۴۰۲ تاکنون هنوز به نتیجه نهایی نرسیده است.
محمدپور به مشکل اصلاح عناوین شغلی و دشواری اثبات مشاغل سخت و زیانآور اشاره کرد و یادآور شد: ارسال پیامکهای تأمین اجتماعی در سال ۱۴۰۲ مبنی بر اشتغال کارگران در شرکتهای واسطهای بهجای …
