منابع میگویند که پس از آنکه دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، این تفاهمنامه را در ژوئن امضا کرد، مقامهای دولت به نقاط مختلف سفر کردند تا برای توافقی که باور داشتند تنگه هرمز را بازگشایی خواهد کرد، حمایت جلب کنند.
با این حال، رهبران ایران در تهران گرد هم آمدند و طرحی متفاوت تدوین کردند. از نگاه آنان، این توافق به احتمال زیاد صرفاً تلاشی از سوی ایالات متحده و اسرائیل برای کاهش فشار بر اقتصاد جهانی و خریدن زمان برای حملهای بزرگتر در آینده بود.
به همین دلیل، رهبران ایران به جای اتکا به مذاکره، چند ماه گذشته را صرف آمادهسازی برای درگیری جدیتری کردهاند.
تلاشهای آنان شامل اعطای کنترل بیشتر به نیروهای مسلح کشور، انتصاب کهنهسربازان کارآزموده جنگ ایران و عراق در مناصب کلیدی، گسترش عملیات ضدجاسوسی داخلی، و افزایش تولید موشک و پهپاد است.
علاوه بر این، رهبری بهسرعت با حمله به کشتیها ابتکار عمل را به دست گرفت تا کنترل ایران بر تنگه هرمز را تقویت کند و میدان نبرد را به دریای سرخ گسترش دهد؛ دریایی که عربستان سعودی برای دور زدن محاصره خلیج فارس توسط ایران از آن استفاده کرده بود.
به گفته منابع، سرویسهای اطلاعاتی عرب شواهدی از جمله ارتباطات میان ایران و گروههای مسلح متحد آن در یمن و عراق به دست آوردهاند که نشاندهنده یک تغییر راهبردی در میان رهبری کشور است.
بر اساس این اطلاعات، ایران نیروهای خود را برای گسترش جنگ و افزایش هزینهها برای ایالات متحده آماده میکند. رهبران ایران که کشورهای ضعیفتر حاشیه خلیج فارس مانند کویت را نگران کردهاند، بهطور فزایندهای از انجام عملیات تهاجمی در خاک دشمن سخن میگویند.
هدف اصلی تهران وارد کردن آسیب جدی کافی به دشمن است تا اطمینان حاصل شود حملاتی مانند آنچه ایران در جنگ ۱۲ روزه سال ۲۰۲۵ تجربه کرد، و نیز درگیری جاری، دیگر تکرار نشود.
والاستریت ژورنال مینویسد که آمادهسازیهای ایران نشاندهنده شکافی عظیم میان نحوه درک واشنگتن و تهران از این مرحله از جنگ است. این واگرایی به موضع مذاکراتی سختگیرانه و بیمیلی رهبری ایران به بستن توافق منجر شده و بارها دونالد ترامپ را در موقعیتی دشوار قرار داده است.
