حمله پهپادی موجب برخاستن دود از یک تأسیسات عظیم نفتی در عربستان سعودی—بزرگترین کارخانه از این دست در جهان—شد. دو نفتکش گازی در یک بندر مصری نزدیک کانال سوئز—نقطه گلوگاهی حیاتی در تجارت جهانی—آتش گرفتند. همزمان با پرواز موشکها به سمت یک پایگاه محل استقرار پرسنل آمریکایی، گلولههای آتشین در آسمان اردن پدیدار شدند.
در روزهای اخیر، جنگ دایره وسیعتری از اهداف را در سراسر خاورمیانه در بر گرفته است، زیرا ایران و فلانژ گروههای متحدش کوشیدهاند به متحدان آمریکا ضربه بزنند، بازارهای جهانی را متلاطم کنند و ایالات متحده را مجبور سازند تا کارزار خود را علیه جمهوری اسلامی متوقف کند.
به گفته دو مقام ارشد ایرانی، این حملات بخشی از یک طرح مرحلهبهمرحله است که در طول یک آتشبس کوتاه در بهار امسال به صورت سرّی طراحی شد؛ طرحی که بر اساس آن در صورت تشدید حملات ایالات متحده، متحدان ایران برای افزایش حملات به کار گرفته میشوند. به گفته این مقامات، هدف این بود که جنگ تا حد امکان برای رئیسجمهور ترامپ پرهزینه شود.
مهدی محمدی، مشاور ارشد مذاکرهکننده ارشد ایران، حتی در شبکههای اجتماعی درباره این راهبرد با نیروهای متفق که در منطقه به عنوان «محور مقاومت» شناخته میشوند، ابراز خرسندی کرد.
آقای محمدی گفت: «قواعد درگیری در حال تغییر و بازنویسی است، ما در حال ایجاد شرایط و بسترهای جدیدی در جنگ هستیم. جبههها از مسیرهای مختلف در منطقه در حال تکثیر هستند؛ آنها البته هماهنگ شدهاند، اما به طور مستقل عمل میکنند. محور جدیدی از مقاومت با بازیگران جدید در حال ظهور است.»
ایران و متحدانش از سال ۲۰۲۳، زمانی که گروه حماس به اسرائیل حمله کرد، ضربات سنگینی متحمل شدهاند. با این حال، رویدادهای اخیر توانایی آنها را برای بازسازی، ایجاد آشفتگی و به دست آوردن اهرم فشار برای ایران نشان داده است.
با این وجود، تحلیلگران گروههای متحد را—که هر کدام دستور کار خود را دارند—صرفاً عروسکهای خیمهشببازی تهران نمیدانند، اگرچه سطح هماهنگی و کنترل ایران میان آنها متفاوت است.
به عنوان مثال، حوثیها در یمن مستقلترین گروه در میان گروههای تشکیلدهنده این ائتلاف دیده میشوند. حزبالله بیشترین هماهنگی را با ایران دارد، در حالی که گروههای شبهنظامی شیعه در عراق از نظر …
