زمانی که اسکات بسنت، وزیر خزانه داری ایالات متحده، از «عملیات اخراج اقتصادی» پردهبرداری کرد و کشورهایی را که از توقف تجارت با ایران خودداری میکنند، به تحریمهای آسیبزا تهدید نمود، او به کشوری اشاره نکرد که میتواند موفقیت یا شکست این طرح را تعیین کند: چین.
دومین اقتصاد بزرگ جهان مدتهاست که یک شریان حیاتی اقتصادی برای تهران بوده است و علاوه بر سایر تجارتها، بخش عظیمی از صادرات نفت این کشور را که سال گذشته ارزش آن دهها میلیارد دلار تخمین زده میشد، خریداری کرده است.
با این حال، همراه کردن چین با آخرین تلاش کاخ سفید برای مهار رهبری ایران - که پس از تقریباً شش ماه جنگ همچنان سرسختانه مقاومت میکند - ماموریتی بسیار دشوار است.
پکن صراحتاً آنچه را که تحریمهای «یکجانبه» آمریکا مینامد رد میکند و مدتهاست که از حق خود برای تجارت عادی با شرکایی مانند ایران و روسیه دفاع کرده است. پکن همچنین چنین استنباط میکند که واشینگتن از به راه انداختن یک تقابل اقتصادی گسترده که درست پیش از انتخابات میاندورهای آمریکا به هر دو کشور آسیب بزند، واهمه خواهد داشت.
روز سهشنبه، در پی کنفرانس مطبوعاتی بسنت، وزارت امور خارجه چین متعهد شد که در مواجهه با تهدیدات تحریمی آمریکا، «تمام اقدامات لازم» را برای محافظت از «حقوق و منافع مشروع خود» انجام دهد.
لین جیان، سخنگوی وزارت امور خارجه، گفت: «جنگ اقتصادی و فشار حداکثری کمکی به حل مسئله نخواهد کرد؛ این اقدامات تنها تنشها و درگیریها را تشدید میکنند، خطرات سرریز ایجاد میکنند و نظم اقتصادی و مالی جهانی را مختل میسازند.»
تهدید بسنت همچنین پیش از سفر بسیار مورد انتظار شی جینپینگ، رهبر چین، به ایالات متحده در ماه آینده انجام میشود؛ جایی که دو طرف میتوانند در مورد تمدید یک آتشبس تجاری حیاتی که قرار است در اواخر پاییز امسال منقضی شود، پیشرفتهایی داشته باشند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، پیشتر در جریان دیدار ماه مه میان دو طرف گفته بود که در مورد ایران از شی «هیچ لطف یا خواستهای» نخواسته است؛ اظهاراتی که اگر درست باشد، احتمالاً از سوی پکن به عنوان نشانهای از درماندگی آمریکا برای پایان دادن به درگیری تعبیر خواهد شد.
آنچه اکنون باقی مانده، یک محاسبه دقیق برای هر دو کشور در نحوه مدیریت …
