سیدمحمود کمالآرا
آرمان امروز : اکثر بحرانها بویژه آندسته از واکنش های سریع و شدید اجتماعی و سیاسی که برای مدتی طولانی زیست یک ملت را تحت تاثیر قرار میدهند، تنها به زیرساختهای فیزیکی یا شاخصهای اقتصادی آسیب نمیزنند و بزرگترین و عمیقترین آسیب آن ها، تخریب امکان تصور و تخیل آینده است. جامعهای که درگیر بحرانهای متوالی یا یک ابربحران فرساینده میشود، بهتدریج توانایی خود را برای تصور افقهای دوردست، برنامهریزی بلندمدت و رویاپردازی جمعی از دست میدهد. زمان در چنین جامعهای در یک برههی کوتاهمدت تلقی میشود و همهچیز در بقای روزمره خلاصه میگردد و افق دید شهروندان از دههها و سالها، به روزها و ساعتها محدود میشود. از این رو، مهمترین پروژه هر جامعهای در دوران پسابحران، احیای توانایی تصور دوباره آینده است. در این یادداشت به ایران پس از بحران و جامعهای که باید دوباره آینده را تصور کند خواهیم پرداخت. …
